ilahi-Tr Forum - Tekil Mesaj Gösterimi

LaZHuSo · 25-07-2007, 15:57

İlk önce sizi Allah'n selamıyla selamlıyorum ... İnsa Allah hepiniz iyisinizdir ..Insa Allah her şey yolundadır ..

1 Ekim 2004 televizyonların karşısına çıkıp..miyonlarca insanın önünde ..kel kafamlan okula girdim .. O gún hayatımın en zor ve en büyük imtihanı idi galiba.. Çok zordu.. O gün hem başórtümü hem de saçlarımı kaybetmiştim..O günkü duygularımı, o zor anımı hiçkimseye ifade edemem..

Ellerimi kafama doğru yaklaştırıyordum... Ellerim titriyordu.. Yapamıyacağımı zanettim.. Bir an her şeyden vazgeçmeyi düsünüyordum.. Ama Allah'a çok şükür vazgeçmedim.. Ve şapkamı çıkarıp okula doğru yaklaşırken.. O anda herkes bana tuhaf geliyordu..Ağlıyordum.. İçim yanıyordu .. Milyonlar insan önünde kel kafamla idim .. Ya Allah !

Kameralar, fotoğrafçılar üstüme saldırıyorlardı. O an ölmekten başka hiç bir şey istemiyordum ..Bir an babamın ve yakın arkadaslarının seslerini duyuyordum cennet! cennet ! diye bağırıyorlardı. Arkama dönüp onlara cevap vermeyi çok isterdim.. Bana ilk destek veren onlar idi... Ama untancımdan onların yüzüne bile bakamadım..!.. O günkü halimi Allah'tan başka hiç kimse beni anlıyamazdı..!!!

Bu gün 1 Ekim 2005.. Aradan 1 yıl geçti.. Ama size yemin ederim ki bir yıl önceki halimi bugün yine yaşiyorum.. Çok zor. Aklima geldikce İçim yanıyor..! Şu an ellerim titriyor.. Size duygularımı ifade etmek için hiç bir kelime bulamıyorum.. Ben onlara ne yaptım ki onlar benim başörtümü aldılar. ..Ya Allah ...

alıntı

25-07-2007, 15:57	#20
LaZHuSo Binbaşı Katılım Tarihi: Jul 2007 Mesajlar: 1,268	Başörtümü ve Saçlarımı Kaybettiğim An... İlk önce sizi Allah'n selamıyla selamlıyorum ... İnsa Allah hepiniz iyisinizdir ..Insa Allah her şey yolundadır .. 1 Ekim 2004 televizyonların karşısına çıkıp..miyonlarca insanın önünde ..kel kafamlan okula girdim .. O gún hayatımın en zor ve en büyük imtihanı idi galiba.. Çok zordu.. O gün hem başórtümü hem de saçlarımı kaybetmiştim..O günkü duygularımı, o zor anımı hiçkimseye ifade edemem.. Ellerimi kafama doğru yaklaştırıyordum... Ellerim titriyordu.. Yapamıyacağımı zanettim.. Bir an her şeyden vazgeçmeyi düsünüyordum.. Ama Allah'a çok şükür vazgeçmedim.. Ve şapkamı çıkarıp okula doğru yaklaşırken.. O anda herkes bana tuhaf geliyordu..Ağlıyordum.. İçim yanıyordu .. Milyonlar insan önünde kel kafamla idim .. Ya Allah ! Kameralar, fotoğrafçılar üstüme saldırıyorlardı. O an ölmekten başka hiç bir şey istemiyordum ..Bir an babamın ve yakın arkadaslarının seslerini duyuyordum cennet! cennet ! diye bağırıyorlardı. Arkama dönüp onlara cevap vermeyi çok isterdim.. Bana ilk destek veren onlar idi... Ama untancımdan onların yüzüne bile bakamadım..!.. O günkü halimi Allah'tan başka hiç kimse beni anlıyamazdı..!!! Bu gün 1 Ekim 2005.. Aradan 1 yıl geçti.. Ama size yemin ederim ki bir yıl önceki halimi bugün yine yaşiyorum.. Çok zor. Aklima geldikce İçim yanıyor..! Şu an ellerim titriyor.. Size duygularımı ifade etmek için hiç bir kelime bulamıyorum.. Ben onlara ne yaptım ki onlar benim başörtümü aldılar. ..Ya Allah ... alıntı