 Ynt: Kısa...Kısa...
Sıcak ve aktif bir inanç olmaksızın ilke ne işe yarar ki? Sıcak ve aktif bir inanç da insan kalbinden başka nerede bulunur ki?
İlkeler ve fikirler özleri itibariyle-aktif bir inanç olmaksızın-içi boş kelimelerden öte bir anlam ifade etmezler. Ya da en fazla ölü anlamlar olarak nitelendirilebilirler. Bize hayat veren şey, insan kalbinden parlayan imanın sıcaklığıdır. Başkaları, ışık saçan bir kalpten değil de soğuk bir zihinden doğan ilkelere ve fikirlere asla iman etmezler.
Önce sen kendi düşüncene inan. Sımsıcak bir akide derecesinde iman et! Ancak o zaman başkaları da ona iman ederler!! Aksi takdirde ruh ve hayattan yoksun içi boş lafzi kalıplar olarak kalacaktır.
İnsan ruhunun üzerine bir giysi gibi oturmayan, yeryüzünde beşer suretinde hareket eden bir canlı organizmaya dönüşmeyen bir düşüncede hayat olmaz. Aynı şekilde bu bağlamda kalbini, sıcak ve samimi bir şekilde bağlandığı bir akideyle onarmayan bir şahsın da varlığı söz konusu değildir…
Kişi ile düşünceyi birbirinden ayırmak, ruh ve bedeni veya anlam ile lafızı birbirinden ayırmak gibi kimi zaman imkansız, kimi zaman da çözülme ve yok oluşu beraberinde getiren bir harekettir!
Yaşayan bir düşünce insan kalbini besler! Fakat bu kutsal gıdadan tatmayan fikirler ölü doğmuşlardır ve insanlığı bir karış bile ileriye doğru sevk etmemişlerdir!
|