Orijinal Mesaj Sahibi b.dundar

Ramazan gelir ,bir telaştır bir yarıştır başlar.Efendim falanca hanımlarımı önce alsam iftara yoksa filanca beylerimi cağırsam.Onlar bizi aldı biz almazsak ayıp olur vs.vs.saplantılı düşünceler meşgul eder zihinleri.Halbuki aklınızdan gecen o insanlar zaten evlerinde keyifle iftar edebilmekteler.Üniversite yıllarımda ögrenci evinde gecirdiğim iftarlar yokladı hatıralarımı.Hepimiz bayanız ve iyi kötü elimizden bişeyler geliyor mutfakta.Ancaak öğrencisin,belkide sınav dönemin yada iftar saatine yarım saat kala bitiyor dersin.İşte feyizle gecirmek istediğin o saatler kabusa dönüsüyor.O yıllarda duamı hiç esirgemediğim o kıymetli insanları tekrar hürmetle anmak adına yazıyorum bu yazıyı.Abartmıyorum en aşağı 2 haftamız iftar davetiyle doluyordu.dahası sahur hazırlayıp evimize gönderen degerli insanlar vardı.Şimdi evim barkım var,kendi iftarımı hazırlıyorum aileme ve o düşünceli insanların izinden gidebilmeyi istiyorum ama dağın başında öğrencilerden uzak bir yerde yaşıyorum.Ve fırsatı olanlara sesleniyorum;iftar sofralarınızı evinden uzakta öğrenim gören arkadaşlara açın.Emin olun cok daha makbule geçecek ve ziyadesiyle hayır dua alacaksınız.