metintekin

Çanakkale Savaşı yıllarında Yozgat'ın Sorgun ilçesinin Karayakup köyünden bir kadın, oğlu Murat'ı askere gönderirken başını kınalamış. Murat Çanakkale savaşına üçüncü taburla katılıyor. Tabur komutanı Mahmut Sabri Bey, bir dinlenme sırasında bu Anadolu çocuğunun başının kınalı olduğunu görüyor ve ona soruyor.

-"Evladım, senin başın neden kınalı?"

Delikanlı utanıyor, sıkılıyor. Komutanına cevap veremiyor. Bu soru onu rahatsız ettiği için Kastamonulu Tıbbiye öğrencilerinden Şükrü'ye bir mektup yazdırıyor anasına gönderilmek üzere. Diyor ki;

"Anam, beni askere gönderirken kına yaktın başıma. Arkadaşlarım gülüyor bana. Komutanım soruyor, cevap veremiyorum. Kardeşlerimi askere yollarken, onlara kına yakma... mahcup olmasınlar."

Mektup ulaşıyor Yozgat'a ve nice sonra asker anasından cevap geliyor.

"Oğul, biz üç şeyi kınayla mübarekleriz. Evlenecek kıza kına yakarız ki kocasına bağlı olsun ona kurban olsun diye. Bayramda kesilecek koça kına yakarız ki Hakka kurbandır diye. Askere yolladığımız evlada kına yakarız ki vatan için, devlet için, ırz namus için kurban olsun diye. Zabit efendiye selam söyle, biz seni vatana kurban olasın diye yolladık. Sen vatana kurban olacaksın Murad'ım."

Bu mektup Çanakkale'ye ulaştığında Murat, o meşhur 11 Mayıs çarpışmasında şehit olmuştu. Bu mektup, yirmi altıncı alayın üçüncü tabur kumandanı Mahmut Sabri'nin hatıratı arasından çıkmıştır.

* * *

Bu vatan; böyle anaların ve evlâtlarının sayesinde kurtuldu. Ve yine O'nlarla Allah'ın sevdiği kullarının yüzü suyu hürmetine ayakta dururyor. Cümlesinin ruhuna el-Fatiha.