 AYDINLIK
AYDINLIK
Uyan yarim,uyan,söndü yıldızlar,
Gün,karşı tepeden doğmak üzredir.
Her sabah güneşi seyreden kızlar,
Mahmur gözlerini oğmak üzredir.
Uyan yarim,sesler geldi derinden,
Karanlık oynadı,koptu yerinden;
İlk ışık,kapının eşiklerinden,
Şimdi bir gölgeyi koğmak üzredir.
Sevgilim,kapımı çaldı aydınlık,
Baygın gözlerimi aldı aydınlık,
İçimde tıkandı,kaldı aydınlık,
Bu aydınlık beni boğmak üzredir.
1923 - N.F.KISAKÜREK |