ilahi-Tr Forum - Tekil Mesaj Gösterimi - Tuğçe Baran

**Ahmet** · 09-10-2007, 07:23

Sabah akşam türban meselesiyle yatıp kalkıyoruz. Malezyalaşmak, İranlaşmak, Cezayirleşmek, mahalle baskısı..

Reyting ve heyecan bu konularda. Niye? Zira hepimizi yakından ilgilendiriyor..

Mesele bu değil esas mevzu Türkiye nin doğusundaki savaştır demek reyting kaybından başka bir şey değil.

Korkunç bir şey ama Türkiye şehitlerini kanıksadı. Üzülme numarası yapılıyor sadece. Aileleri dışında üzülen yok.

Gerisi nefret ediyor, hırslanıyor, ırkçılığına zemin buluyor ama üzülen yok.

Şehit haberi izlerken evet yüzler ekşiyor,bir sıkıntı oluyor ama haber bittiği anda bitiyor her şey.

Geriye acı bir tortu kalıyor.. Nereye tüküreceğimizi bilmediğimiz acı bir tat..

İbrahim Tatlıses programını kesmedi falan diye eleştiriliyor ama ben çok uzun zamandır sofralarda Kürt Türk sorununun konuşulduğunu duymadım. Benim sofralarım dandikmiş diyebilirsiniz ama gerçek şu ki bu konuyu enflasyon gibi kanıksadık. Türkiye şehitlerine üzülmüyor.

Saflar belli, fikirler sabit, kimsenin de fikrinden milim vazgeçmeye niyeti yok. Kürtler tarih boyunca olduğu gibi nankördür, ne yapsan yaranamazsın, başlarını ezmek dışında yapacak bir şey yok

Veya

Türkler tarih boyunca Kürtleri ezmiştir, aşağılamıştır, isyan etmek dışında yapacak bir şey yoktur.

Bu kadar. Tartışacak bir şey yok. Meclise girmeleri de fayda etmeyecek.

Şehitler mi? Milli gelirini yarısının heba olup gitmesi mi? Önü alınmaz Kürt Türk düşmanlığı mı? Memleketin dibinin fokur fokur kaynaması mı? Boş ver. Mahalle baskısı daha heyecanlı.

***

Geçen gün anlatılan şuydu:

Çanakkale nin bir köyünde yaşayan bir Kürt aile varmış. Ona buna ırgatlık yapan, sekiz çocuklu bir aile. Bir şekilde yerleşmişler.. En fakirinden. Neredeyse yiyecek ekmekleri yok.

Derken yan köyden bir genç şehit düşmüş. Haberi gelir gelmez Kürt aileyi gece dememişler, soğuk dememişler def etmişler.

Bir gecede! Bir saatte.. Cenaze bile gelmeden..

Hiç mi direnmediler dedim, hiç dediler.. Gece yarısı, tek bir kelime etmeden gitmişler.. Ellerinde ikişer üçer çuval, yayan.

Şehit haberlerinden geriye kalan tortu işte bu. Tükürdü gitti!

***

Bu ailenin köyden köyde giderken nihayetinde gideceği yer neresi sizce?

Kod adıyla Dağlar diyebilir miyiz?

Aynen öyle. PKK ya hazır nefer ! Yeterince bilenmiş, yeterince nefretlenmiş…

PKK çok mu uzak kalır? Tamam, Kürt mafyasına ne dersiniz? Orası da Türkün malını gasp etmeye çoktan meraklı tipler arıyor zaten. Ha o ha bu..

Yaptığını gururla anlatan köylüye de sordum: Peki bu baba, bu aile içinde büyüyen çocuklar sonra dağa çıkmaz mı hepiniz böyle kovarsanız?

Umurumda bile değil dedi. Hepsi gebersin..

Bu kadar.. Hepsi gebersin..

Karşı taraf da aynısını diyor.

***

Ne Kürt tarafı ne Türk tarafı.. İki taraf da aynı dangalaklıkla, aynı sersemlikle ve aynı yüzeysellikle dalıyor mevzua.

Vurdunuz çocuklarımızı ne oldu? Ne oldu?

İki adım sonrasına hesap etmek, ikiyi geçtim, bir adım sonrasını düşünmek yok!

Gebersin, geberdi, geberttik..

Mühim olan maç zira. Gebersinler zihniyeti.

Bu ülke hakikaten nereye gidiyor? Gebere gebere mi çıkacağız aydınlık günlere?

Yoksa bir gün çözeceğiz mi?

Tuğçe Baran - VATAN
http://www.tugcebaran.org/kose-yazil...i-aci-tat.html

09-10-2007, 07:23	#1
Ahmet Site Yöneticisi Katılım Tarihi: Sep 2005 Mesajlar: 711	Tuğçe Baran - Şehit haberleri: Ağızdaki acı tat Sabah akşam türban meselesiyle yatıp kalkıyoruz. Malezyalaşmak, İranlaşmak, Cezayirleşmek, mahalle baskısı.. Reyting ve heyecan bu konularda. Niye? Zira hepimizi yakından ilgilendiriyor.. Mesele bu değil esas mevzu Türkiye nin doğusundaki savaştır demek reyting kaybından başka bir şey değil. Korkunç bir şey ama Türkiye şehitlerini kanıksadı. Üzülme numarası yapılıyor sadece. Aileleri dışında üzülen yok. Gerisi nefret ediyor, hırslanıyor, ırkçılığına zemin buluyor ama üzülen yok. Şehit haberi izlerken evet yüzler ekşiyor,bir sıkıntı oluyor ama haber bittiği anda bitiyor her şey. Geriye acı bir tortu kalıyor.. Nereye tüküreceğimizi bilmediğimiz acı bir tat.. İbrahim Tatlıses programını kesmedi falan diye eleştiriliyor ama ben çok uzun zamandır sofralarda Kürt Türk sorununun konuşulduğunu duymadım. Benim sofralarım dandikmiş diyebilirsiniz ama gerçek şu ki bu konuyu enflasyon gibi kanıksadık. Türkiye şehitlerine üzülmüyor. Saflar belli, fikirler sabit, kimsenin de fikrinden milim vazgeçmeye niyeti yok. Kürtler tarih boyunca olduğu gibi nankördür, ne yapsan yaranamazsın, başlarını ezmek dışında yapacak bir şey yok Veya Türkler tarih boyunca Kürtleri ezmiştir, aşağılamıştır, isyan etmek dışında yapacak bir şey yoktur. Bu kadar. Tartışacak bir şey yok. Meclise girmeleri de fayda etmeyecek. Şehitler mi? Milli gelirini yarısının heba olup gitmesi mi? Önü alınmaz Kürt Türk düşmanlığı mı? Memleketin dibinin fokur fokur kaynaması mı? Boş ver. Mahalle baskısı daha heyecanlı. * Geçen gün anlatılan şuydu: Çanakkale nin bir köyünde yaşayan bir Kürt aile varmış. Ona buna ırgatlık yapan, sekiz çocuklu bir aile. Bir şekilde yerleşmişler.. En fakirinden. Neredeyse yiyecek ekmekleri yok. Derken yan köyden bir genç şehit düşmüş. Haberi gelir gelmez Kürt aileyi gece dememişler, soğuk dememişler def etmişler. Bir gecede! Bir saatte.. Cenaze bile gelmeden.. Hiç mi direnmediler dedim, hiç dediler.. Gece yarısı, tek bir kelime etmeden gitmişler.. Ellerinde ikişer üçer çuval, yayan. Şehit haberlerinden geriye kalan tortu işte bu. Tükürdü gitti! * Bu ailenin köyden köyde giderken nihayetinde gideceği yer neresi sizce? Kod adıyla Dağlar diyebilir miyiz? Aynen öyle. PKK ya hazır nefer ! Yeterince bilenmiş, yeterince nefretlenmiş… PKK çok mu uzak kalır? Tamam, Kürt mafyasına ne dersiniz? Orası da Türkün malını gasp etmeye çoktan meraklı tipler arıyor zaten. Ha o ha bu.. Yaptığını gururla anlatan köylüye de sordum: Peki bu baba, bu aile içinde büyüyen çocuklar sonra dağa çıkmaz mı hepiniz böyle kovarsanız? Umurumda bile değil dedi. Hepsi gebersin.. Bu kadar.. Hepsi gebersin.. Karşı taraf da aynısını diyor. *** Ne Kürt tarafı ne Türk tarafı.. İki taraf da aynı dangalaklıkla, aynı sersemlikle ve aynı yüzeysellikle dalıyor mevzua. Vurdunuz çocuklarımızı ne oldu? Ne oldu? İki adım sonrasına hesap etmek, ikiyi geçtim, bir adım sonrasını düşünmek yok! Gebersin, geberdi, geberttik.. Mühim olan maç zira. Gebersinler zihniyeti. Bu ülke hakikaten nereye gidiyor? Gebere gebere mi çıkacağız aydınlık günlere? Yoksa bir gün çözeceğiz mi? Tuğçe Baran - VATAN http://www.tugcebaran.org/kose-yazil...i-aci-tat.html