Şayet, insan yöneleceği kapıya yürekten yönelmez, kulluk yolunda gereken ciddiyet ve gayreti göstermez, her zaman daha engin mülâhazalarla bir tekâmül peşinde bulunmaz, dahası her an yeni derinliklere açılma azmi içinde olmazsa, onun için renk atma da, sararıp solma da,
hatta çürüyüp dağılma ve kendi enkazı altında kalıp ezilme de kaçınılmaz olur. Bu duruma düşen bir kimsenin, kendine çekidüzen vermemesi durumunda devrilip gitmesi mukadderdir. |