YAŞ DESTANLARI
İnsanın mezara dek geçirdiği evreleri uzun uzun destan niteliğinde vermek, şeklindedirler. Halk Edebiyatı’nın belli konularındandır.
Bektaşi-Alevi ozanları da bu akımdan kendilerini uzak tutmamışlardır. Bu yolda destanlar söylemişlerdir. Bu türde tarikat dışı kalan ozanlardan bir ayrılık göstermezler.
Örnek:
Bir çocuk da anasından doğunca
Bedenini pişirmeğe tuz ister
Uryan buryan ortalıkta kalınca
Setrini örtmeye bez ister
Kanla sudan gelir anın gıdası
Nasibini veren Bari Hüda'sı
Beşiklere beler onun anası
Akşam sabah emzirmeye yüz ister
Bir yaşında ürüm ürüm ürünür
İkisinde sürüm sürüm sürünür
Üç yaşında adım adım yürünür
Dört yaşında söylemeye söz ister
Beş yaşında dili civan sevişir
Altısında uşağınan döğüşür
Yedisinde dişlerini değişir
Sekizinde her gediğin düz ister
Dokuzunda olur bir tosun maya
Onunda da benzer kaşları yaya
On birinde başı girer sevdaya
On beşinde ala gözlü kız ister
Yirmisinde akıl baştan savrulur
Otuzunda vursa dağa devrilir
Kırk yaşında akıl başa çevrelir
Ellisinde avın almış baz ister
Altmışında iner bir merdivenden
Yetmişinde binse düşer duvardan
Sekseninde su getirmez pınardan
Doksanında döşeğini düz ister
Pir Sultan Abdal bu söz hepimize
Tonus girinceye belki de yaza
Yüz yaşında ölümünü gözede
Zemheriyi çıkarmaya yaz ister |