SeYYaF

"Andolsun ki, Allah'ın Resûlü'nde sizin için, güzel bir örnek vardır."[1]
"O gün zâlim, (çaresizlik içinde) ellerini ısıracak ve: 'Keşke ben de peygamber ile aynı yolu tutsaydım!' Keşke falanı dost edinmeseydim! Andolsun ki, o, uyarıcı bana geldikten sonra beni ondan uzaklaştırdı.' diyecektir. Zaten şeytan, insanı (böylece) yüzüstü bırakıverir! (O gün) Peygamber de: 'Ey Rabbim! Kavmim, bu Kur'an'ı terk etti.' diyecektir."[2]
"(Ey inananlar!) Peygamber'in çağırmasını, birbirinizi çağırmanız gibi değerlendirmeyin! Şüphesiz, Allah, hissettirmeden aranızdan sıvışıp gidenleri çok iyi bilmektedir. Bu yüzden O'nun emrine karşı gelenler, başlarına bir bela gelmesinden veya çok acı veren bir azaba uğramaktan sakınsınlar!"[3]
"Her ümmetten bir tanık getirdiğimiz ve seni de onlara karşı tanık gösterdiğimiz zaman, durumları ne olacaktır? O gün inkar etmiş ve Peygamber'e isyan etmiş olanlar, yerin dibine girmeyi isteyeceklerdir; ama Allah'tan hiçbir sözü gizleyemeyeceklerdir."[4]
"Peygamber size her ne verirse onu alın; sizi her neden engellemek isterse ondan da vazgeçin. Allah'a karşı gelmekten sakının; çünkü Allah, cezalandırması çok şiddetli olandır."[5]
"O halde ona iman edenler, saygı gösterenler, yardım edenler ve ona indirilen nura (Kur'an'a) uyanlar, kurtuluşa erecek olanlardır."[6]
"İşte Biz sana, emrimizle bir ruh (kalpleri dirilten bir kitap) vahyettik. Oysa sen, kitabın ve imanın ne olduğunu bilmezdin. Ancak Biz, onu, kullarımızdan dilediğimizi, kendisi ile doğru yola ulaştırdığımız bir nur yaptık. Şüphesiz sen, doğru yola, göklerde ve yerde bulunanların sahibi olan Allah'ın yoluna ulaştırmaktasın. Bilin ki, bütün işler, sonunda Allah'a dönecektir."[7]
"Bu, Rabbinin dosdoğru olan yoludur. Şüphesiz Biz, öğüt alan bir toplum için, âyetleri ayrıntılı bir biçimde açıkladık."[8]
"(Bilin ki), bu, benim dosdoğru yolumdur. O halde onu izleyin. Sizi onun yolundan ayıracak olan yolları izlemeyin! İşte bunlar, Allah'ın, kendisine karşı gelmekten sakınmanız için, size emrettiği buyruklardır."[9]
Görüldüğü gibi, bu âyetler, Peygamber'in, Allah'ın emirlerini açıklayan ve O'ndan bize haber getiren tebliğci olduğunu, dolayısıyla Rabbinin neyi kastettiğini bilen kimse olduğunu bildirerek Hz. Peygamber'in rehberliğine uymaya çağırmış, ona uyan kimsenin de dininde basiret üzere hareket etmiş olacağını belirtmiştir. Nitekim Yüce Allah: "De ki: 'Bu, benim yolumdur; ben ve bana uyanlar, insanları açık bir delil üzere olan Allah'ın (dinine) çağırıyoruz. Allah'ı her türlü eksiklikten tenzih ederim. Ben Allah'a ortak koşanlardan da değilim!'"[10]buyurmaktadır.
Allah'ın, onun yoluna uymamızı tavsiye etmesi ve onun yolundan başka yollara uymaktan bizi sakındırması bize yeter. Başka yollara uyduğumuz takdirde, âyetlerin sonunda görüldüğü gibi, onun yolundan saparız. İşte Allah Resûlü'nün yolu; insanın onsuz dinin hakikatine vakıf olması mümkün olmayan sünneti ve hareket tarzıdır. Bu da çok kolaydır. İttifak bununla mümkün olurken tefrika da yine bununla son bulur. Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır: "Dinleri konusunda ayrılığa düşenlere ve böylece gruplara ayrılanlara gelince; sen onların bu tutumlarından dolayı hiçbir şekilde sorumlu tutulacak değilsin. Onlar hakkında karar vermek Allah'a aittir. Gerçekten de O, onların yapmış olduklarını (hesap günü) kendilerine haber verecektir."[11]
5. Peygamber'in Rehberliğine Çağrıda Bulunanlar

Bununla birlikte, "ey âlimler, Hz. Peygamber'in bu rehberliğini insanlara öğretin ve aralarını birleştiren ve bütünleştiren bir imamın arkasında tek bir ümmet olmaları için bu yolda yürümelerini sağlayın, ta ki dinin kolaylığı açığa çıksın ve bu kolaylık sayesinde herkesin ona uyması sağlansın", dediğimiz zaman, "siz ictihad yapmaya çağırıyorsunuz, meşhur mezheplere karşı çıkıyorsunuz ve dört imam hakkında ithamlarda bulunuyorsunuz", diyorlar!! Biz ise onlara şöyle diyoruz: Biz, Allah'ın bizi çağırdığı Hz. Peygamber'e uymaya davet ediyoruz.
6. Dört İmam ve Diğerleri

Biz dört imam ile onlardan önceki ve sonraki imamların –Allah hepsinden razı olsun- dini bize aktarma hususunda bizden ütün olduklarına inanırız. Onlara saygı gösterip değerlerini biliriz. Fakat bu durum, onların görüşlerini kutsallaştırdığımız ve Hz. Peygamber'in emrine öncelediğimiz anlamına gelmez. Kaldı ki onlar da, kendi görüşlerini kutsallaştırmamıza razı olmazlar. Çünkü onların hepsi, Hz. Peygamber'in sünnetine aykırı olan hususları kabul etmekten bizi sakındırmışlardır. Kendileri de sünnet ile amel eden ve ona davet eden insanların başında gelmiştir.
7. İmamlara Mensup Kitaplar

İmamların, kendi görüşlerine göre dini konularda kitap telif edip sonra insanları bu kitapların içeriğine göre amel ile sorumlu tuttukları bilinmemektedir. Doğrusu şu ki; onlardan her biri hüküm çıkardıkları Hz. Peygamber'in söz ve fiillerinden oluşan hadisleri derledikleri birer "Müsned" tasnif etmişlerdir. Onlara nispet edilen fıkıh kitaplarındaki bütün

[1] el-Ahzâb 33/21.

[2] el-Furkân 25/27-30.

[3] en-Nûr 24/63.

[4] en-Nisâ 4/41-42.

[5] el-Haşr 59/7.

[6] el-A'râf 7/157.

[7] eş-Şûra 42/52-53.

[8] el-En'âm 6/126.

[9] el-En'âm 6/153.

[10] Yûsuf 12/108.

[11] el-En'âm 6/159.