Ey Kalbim...!!
Zaman denizinde,zamanın nasıl geçtiğini anlamadım.
Ferasetsizce günü birlik yaşantıma devam etmeye çalışan ben,
Ansızın çıkan sağır edercesine esen bu sevda rüzgarını şimdi saırlara döküyorum...
Kendimi bilerek yada bilmeden, bir şekilde bilinmez bir hisse doğru adımlarımı atarken,
İçimdemden geçen adını koyamadığım beni şarhoş eden duygularımı, heyecanımı saklama derdindeyim.
Ellerim titriyor, dizlerimde derman yok!
Gözlerim kamaşıyor, damarlarımda dolaşan kanım duygularıma olan yenilgisini kabullenip, nereye gideceğini bilemeden beynime hücum ediyor...
Aklım almıyor olup bitenleri, anlam veremiyorum...
Kalbim küçük kalbim kıpır kıpır...
Nerdeyim? Ne yapıyorm? Saat kaç? Bilmiyorum.
Bildiğim bir tek şey var beklemem gerektiği...
Biraz daha beklemek damarlarımdaki kanın beynime olan hücümünu daha da sertleştiriyor.
Ve aklımı yememek için dua ediyorum...
Akrep küsmüş yelkovana. Yelkovanda derman kalmamış ilerleyecek..
Zaman mı? O da ne diyesim geliyor...
Ve kalbim içinden gelen dürtüler "kalk ve uyan" dercesine haykırıyor yelkovana...
Nasıl bir haldir bu adını koyamıyorum, ve dünya benim için durdu artık, yada farklı bir dünyadayım...
Ve başla ey kalbim! en güzel gönül yaşlarıyla bağrana attığım sevda tohumunu...
Bak yine başladı: bir, iki, üç, dört,...
Farkındayım; kıpır kıpır kalbim!...


14.06.2007

MeFtûn


devam edecek....