reyyan

» Kimin için yaptınsa git ondan al

* Hadis-i şerifte, (Ameller niyete göredir) buyuruluyor. Bu çok önemlidir. Allahü teâlâ, bu kulum bunu niye yapıyor diye, kalbe bakar, niyete bakar. İnsanlar zahirlerini mamur etmekle meşgul, halbuki Allahü teâlânın baktığı yerleri yani kalbleri berbat. Allah için yapılanlar, hatalı kusurlu olsa da, Allahü teâlâ kabul ediyor, (O benim için yapıyordu, benim yolumda, benim rızam için yapıyordu) diyerek kabul ediyor. Yapılanlar, Allah için olmazsa, hiçbir işe yaramaz. Atılır. (Kimin için yaptınsa git ondan al) denilir. Yapılanlar Allah için yapılmazsa, ne kadar ihtişamlı olursa olsun, içi boş çekirdeğe benzer. Herkes ahirette (niçin yaptın) sorusuna cevap verecek. (Allah için) ise tamam, yoksa felaket. Eksiğimiz hatamız yok mu, elbette var. Ancak niyet düzgün olacak, yani Allah için olacak.

Bir gün mübarek bir zata bir talebesi, (Efendim, namazlarımız ibadetlerimiz hep kusurlu, ahirette n’olacak bizim halimiz?) diye sorar. O mübarek zat kendisinden bir bardak su ister. O da hemen kalkıp getirir. Ona der ki:

(Yavrum, şimdi sen bu suyu getirirken ayağın takılıp düşüp döksen, bardak da kırılsa, ben sana kızar mıyım, yoksa acır mıyım? Elbette kızmam. acırım. İşte aynı bunun gibi evladım, ibadetlerimiz hatalı, kusurlu ama biz emre itaat ediyoruz, yapın buyuruyor Rabbimiz, biz de yapmaya çalışıyoruz. Ama yaparken eksiğimiz hatamız oluyor. Ona itaat edip yapmaya çalıştığımız için, Onun yolunda olduğumuz için Allahü teâlâ bizi affedecek)

Yapılan işten iyi netice alabilmek için, Allah rızası için yapılması lazım. Niyet bu olmazsa sıkıntı olur, fayda yerine zarar hasıl olur.

* Peygamber efendimiz, eshab-ı kiramdan bazı büyüklerle, birlikte sohbet ederlerken, yanlarına bir adam geliyor, başlıyor Peygamber efendimize kötü sözler söylemeye, (senin kadar kötü, senin kadar çirkin birini daha görmedim) diyor, benzeri hakaretler yapıyor. Eshab-ı kiram, Peygamber efendimize bakıyorlar, bir işaret etse yetecek. Peygamber efendimiz, adamın her sözüne, (Doğru söylüyorsun) buyuruyor. Sonra bu adam gidiyor, yanlarına Hazret-i Ebu Bekir geliyor. (Ya Resulallah ömrümde senin kadar güzel birini hiç görmedim. Senin kadar iyi birine hiç rastlamadım) gibi güzel sözler söylüyor. Peygamber efendimiz, ona da, (Doğru söylüyorsun) buyuruyor. Eshab-ı kiram şaşırıyorlar, Peygamberler şaka da olsa, hiç yalan söylemezler. Peygamber efendimize, (Ya Resulallah, o adama da doğru söylüyorsun buyurdunuz, Ebu Bekir’e de, bunun hikmeti nedir?) diyorlar.

Peygamber efendimiz, (Ben bir aynayım, bana bakan, kendini görür. O kişi, bana baktı, kendini gördü, kendi özelliklerini söyledi. Ebu Bekir baktı kendini gördü ve kendi özelliklerini söyledi) buyuruyor.

Mümin de, müminin aynasıdır. Bir Müslüman, başka bir Müslüman’a sen şöyle kötüsün, böyle kötüsün gibi şeyler söylese, bilsin ki o özellikler kendisinde var.

karla

paylaşım için tşk

minish

Allah razı olsun...
Mü'min Mü'minin aynasıdır..!

karla

cümlemizden

ahmet koçyiğit

çok güzel eline sağlıık