![]() |
| | #1 |
| Forum Yöneticisi Katılım Tarihi: May 2007 Yaş: 26
Mesajlar: 8,367
| .......YOK OLMA....... Kimsenin yokluğu bu kadar korkutamazdı beni.. Kendimi zor günlerin insanı görürdüm ya, hiçbir güçlüğün beni, bırak yıkmayı, sendeletmeyeceğini bile düşünürdüm... Oysa şimdi yarımım.. Ve sen böylesine uzakken benden, hiçbir zaman tam olamayacağımı da biliyorum... "Tasalanma" diyeceksin, tasalanmayayım; ama, kendime bakıyorum da birkaç umut kırıntısı dışında hiçbir şey göremiyorum.. Nerde olduğunu bilmek ya da döneceğin umuduyla yaşamak da kandırmıyor beni... Her sabah sensiz uyanmaktan, her günün sensiz geçmesinden korkuyorum artık.. Bu yüzden uyanmak istemiyorum " uyuduğum uykuları"Ve geceler... Ne yıldızları görüyorum ne gecenin sesini duyabiliyorum.. Saniyelerin ne kadar uzun olduğunu görüp şaşırıyorum...Bildiğim bütün hasret şarkılarını art arda ekleyip söylüyorum.. Sesimi kendim bile duymuyorum...Senden bir iz göreceğim diye sokaklara çıkmıyorum artık.. Bu kentin her yerinde sen varsın biliyorum.. Yaşamaksa yaşıyorum elbette.. Şairin dediği gibi " SENDEN UZAK OLDUKTAN SONRA NEREDE OLSA YAŞIYOR İNSAN"... Yokluğunu kabul etmek böylesine zorken, hiç olmama ihtimalini düşünemiyorum bile.. Bekleyeceğim seni.. Zor olacak, çok zor olacak; ama bekleyeceğim..... Bu yarım yüreğin diğer yarısı, yani sen... GELECEKSİN DEĞİL Mİ.. ![]() ? |
| |
| Konu Araçları | |
| |