|
22-07-2008, 14:03
| #1 |
| Onbaşı Katılım Tarihi: Jul 2008 Yaş: 18
Mesajlar: 81
|  bir bebeğin günlüğü.... BİR BEBEĞİN GÜNLÜĞÜ> >5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var >olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor. > >Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım >ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, >varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda >çiçekleri seveceğim. > >19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında >değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak >kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden >hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz >olacağım. > >23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. >Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler >dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde >tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler >dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? >Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hâlâ daha var >değilmişim. Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da >olmak üzere ya. Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa >olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem! > >27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık >bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp >duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... >Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar >sevinirdi! Duyuyor musun anne? > >2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da >biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl >kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber >çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz. > >12 Kasım: Ah evet. Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. >Aman Allah'ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek >toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel >bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına >koymak için sabırsızlanıyorum. > >20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. >Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason >diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye >kalmaz kollarının arasında olacağım. > >25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız >olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım.. > >10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük >burnum, dudaklarım ve yanağım var. Anneme benziyorum galiba. > >13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama >olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün >ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda >gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak >ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. >Tanışacağız.. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz.. > >24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin >kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen >duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar >tatlı. Hiç duymadığım bir şey bu. Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. >Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. >Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni >özlüyorsundur mutlaka. Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi? > >28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz >bakıyor böyle. Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... >Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne. Anne. Anneciğim. >Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne >bir şeyler yap. Anne. Kolumu çekiyorlar anne. Canım yanıyor anne... >Anne. Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı >kopardılar anne. Anne kalbimi parçalıyorlar. Anneciğim. Anne. Anne. >An. Ah! > > >Kürtajınız tamamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun! bn okurken icim parcalandi resmen yani _________________ |
 |
 |
| Konu Araçları | |
| |
