Alara

İNSİBAĞ'dan Küçük Bir Kesit

Abdullah (r.a) Nebi (s.a.v) den şöyle rivayet etti:
“Kıyamet gününde her vefasız için bir sancak dikilecek; bu filanın vefasızlığıdır, denilecektir.”

“Nefis cümleden edna, vazife cümleden ala” Bizi bu türlü şeyler de kullanıyor, fakat bir diğer taraftan bunlar olsa ne yazar olmasa ne yazar? Değil mi ki sen varsın.. Sen yokta ne varlık cilveleri gösterirsin.. Katiyen ALLAH yolundayken başka mülazalara girmemek lazım. O yol da insanın oturup kalkması onun için olmalı,sözü sazı onun için olmalı, türküsü şarkısı onun için olmalı,yatıp kalkması onun için olmalı..Ona doğru giderken başka söz söylenmez, başka mülazalara girilmez, başka yollara sapılmaz! Çok halis bir tevhide çok sadıkhane bağlanmalı, o vefapervere karşı çok vefalı olmalı. Vefa ister. Vefa da; gözlerinin içine ondan başka birisi girmemesi. Evet, objectif olmayabilir bir ismi ifade etmek.. Önemli görün!

Hz. Ebu Berze(r.a.) den rivayet olunduğuna göre; Resulullah (sav) buyurdular ki: kıyamet gününde insanların nelerden hesaba çekileceğini şöyle bildirmiştir: “Kıyamet günü insan; ömrünü nerede tükettiğinden, ilmiyle ne yaptığından, malını nereden kazanıp nereye harcadığından, bedenini nerede yıprattığından sorulmadıkça”

Hayatımızı israf ediyoruz, zamanımızı israf ediyoruz.Verdiği şeyleri yerinde kullanmıyoruz. "Göz ibret, ağız Hakk'a tercüman olmak, kulak O'ndan gelenleri duymak ve beden O'nun karşısında kulluğa durmak içindir. Böyle yapmazsan hayatını israf etmiş olursun çünkü neyi yaratılış gayesi istikametinde kullanmazsan onu israf etmiş olursun.

Enes(r.a)dan rivayet olunduğuna göre Resulullah (sav) buyurdular ki : Sizden biriniz kendisi için sevdiği bir şeyi başkası için de sevmedikçe, imanı kamil olmaz.

Allah’a ne verdiniz ki siz kabir azabından rahatlıkla geçeceğinizden emin bulunuyorsunuz, maşeri rahat aşacağınızdan , sıratı geçeceğinizden , cennete gireceğinizden emin bulunuyorsunuz, ne verdiniz? 20 sene okuyorsunuz 20 sene de çalışıyorsunuz emekli oluyorsunuz ölüm bekliyorsunuz. İşte hayat dediğiniz şey bu; ne emekler veriyorsunuz ne emekler veriyorsunuz.. Kafanıza ve gönlünüze bakılırsa ebedi saadete talipsiniz , ebedi mutluluk. İstediğiniz her şey burnuzun dibinde Ciddi meseleler karşısında ciddi olun!

Ebu Hüreyre Radıyallahu anh Rasulullah'ın sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurduğunu söyledi; Kişi arkadaşının dini üzerinedir, sizden her biriniz kiminle arkadaşlık yaptığına baksın. Tirmizi şerhi tuhfe - Ebvabü-z Zühd, C:7, Sh:49, Endülüs

Hidayetin gönüllere yerleşmesi, iman nurunun bir gönülde kendini hissettirmesi o kadar zor bir şeydir ki peygamberler bile zati güçleri ile bunu ikame-e muktedir olamazlar. Afaki ve enfüsi tefekkür aklı, ameli ve nazari şeylerle kullanmak suretiyle, ALLAHın insanın içinde yakacağı bir ışıktır. Sen bu tefekkürünü tamamlayacak, tekfini emirlerine bakacaksın , tekşi emirlerine anlatacaksın. ALLAH dilerse o gönülde o meşaleyi yakar. Yani iyi yanı bu. Dolayısıyla böyle zor çetin gönüllere girme gibi şeyi kendine mal etme gibi bir şirke bağlamak katiyen tehlikeli işin akim kalmasına sebebiyet verir. Hiç kendimizden bilmeyelim. Ne ihtidayı kendimizden bilelim nede daire i İslam içinde insanların heyecanlanmasını kendi söz ve beyanımıza bağlayalım. Oysa ki tevhit gayreti içindeyiz. Bence tevhit gayretimizi şirkle kirletmemeliyiz.

Bana göre en içten dualardan daha makbul duadır hüzün ve ızdırap. 1dakika dini mübini İslam için çekilen ızdırap 100 tane kurban kesmekten daha bereketli bir iştir. Bir kaç kere nafile hacca gitmeden daha bereketli bir iştir. Izdırap; gönülden ah edenin her ahına icabet edilmiştir. Ona doğru içten yükselen hiçbir ses cevapsız kalmamıştır. El verir ki biz sesimiz gönlümüzün hali haline getirelim.Onun hali hüznü daimdir. İnsan ALLAH’TAN korkar namaz ALLAH tarafından isteniyor. Huduyla huşuyla , iç bütünlüğü ile isteniyor. Şimdi eğer bir insan o namazı eda etmek istikametinde o yırtınmayı o dövünmeyi o çatlamayı o dökülmeyi yapmıyorsa bence aldığı şeyin hakkını vermiyor demektir. Namaz geçiştirelebilecek bir konu değildir. Namaz, içinde durulacak bitmesin denilecek bir konudur. Bir insan için ALLAH la kendi arasında imandan sonra namazdan daha büyük bir ibadet yoktur. Ve bir insanın büğüştüğü ALLAH karşısında namazla ölçülür. Tesbihleri söylerken de acele edilmemeli. Bana şunları o tesbihleri bu kadar söyletme hakkını lütfetsin denilmeli.Ama bunları doğru dürüst söylenmeli.