vuslat33

SORU: Yüce Rabbimiz Dehr Suresinin 3. âyet-i kerimesinde: “Muhakkak ki Biz onu, yani insanı sebîle, Allah'a kavuşturan yola ulaştırırız. Kimi şükredenlerden olur kimi küfredenlerden olur.” buyuruyor. Yûnus-22’de: “Eğer bizi bundan kurtarırsan, biz mutlaka şükredenlerden oluruz.” diyen insanlardan bahsediyor.

Ancak Allah'a ulaşmayı dilemeleri halinde insanların, şükredenlerden olacaklarını söyleyebilir miyiz?





CEVAP:



-76/İNSÂN (DEHR)-3: İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiren ve immâ kefûrâ(kefûran).
Muhakkak ki Biz, onu (Allah’a ulaştıran) yola hidayet ettik. Fakat o, ya (Allah’a ulaşmayı diler) şükreden olur, ya da (Allah’a ulaşmayı dilemez) küfreden olur.




Bir insan ya Allah'a ulaşmayı diler mutlaka şükredenlerden olur ya da dilemez küfredenlerden olarak kalır.

Yûnus Suresi 22. âyet-i kerimesine bakıyoruz:



-10/YÛNUS-22: Huvellezî yuseyyirukum fîl berri vel bahr(bahri), hattâ izâ kuntum fîl fulk(fulki), ve cereyne bihim bi rîhin tayyibetin ve ferihû bihâ câethâ rîhun âsifun ve câehumul mevcu min kulli mekânin ve zannû ennehum uhîta bihim deavûllâhe muhlisîne lehud dîn(dîne), le in enceytenâ min hâzihî le nekûnenne mineş şâkirîn(şâkirîne).
Karada ve denizde sizi seyrettiren (gezdiren) O’dur. Hatta siz gemi(ler)de idiniz ve güzel, hoş bir rüzgâr ile onlarla (içindekilerle) (denizde gemiler) seyrediyorlardı (yüzüyorlardı). Ve onunla ferahladılar (sevinçliydiler). Ona fırtınalı bir rüzgâr geldi ve onları her taraftan dalgalar sardı. Onlarla ihata edildiklerini (kuşatılıp çevrildiklerini) zannettiler. Dîni, ona mahsus (has) kılarak ihlâsla Allah’a dua ettiler: “Eğer bizi bundan kurtarırsan, biz mutlaka şükredenlerden oluruz.”




“Huvellezî: O dur ki.

yuseyyirukum fîl berri vel bahr(bahri): “Karada ve denizde sizi gezdiren seyir halinde tutan, dolaştıran, hareket halinde olmanızı sağlayan O’dur.

hattâ izâ kuntum fîl fulk(fulki), ve cereyne bihim bi rîhin tayyibetin ve ferihû bihâ câethâ rîhun âsifun ve câehumul mevcu min kulli mekânin ve zannû ennehum uhîta bihim deavûllâhe muhlisîne lehud dîn(dîne), le in enceytenâ min hâzihî le nekûnenne mineş şâkirîn(şâkirîne).: Hatta siz gemi(ler)de idiniz ve güzel, hoş bir rüzgâr ile onlarla seyrediyorlardı (yani içindekilerle). Ve onunla ferahladılar. Ona fırtınalı bir rüzgâr geldi ve onları her taraftan dalgalar sardı. Onlarla ihata edildiklerini (yani kuşatılıp çevrildiklerini) zannettiler. Dîni, ona mahsus (Allah'a has) kılarak ihlâsla Allah’a dua ettiler: “Eğer bizi buradan kurtarırsan, biz mutlaka şükredenlerden oluruz.” dediler.

“Eğer bizi bundan kurtarırsan, biz mutlaka şükredenlerden oluruz.” diyen insanlardan bahsediliyor.



Ancak Allah'a ulaşmayı dilemeleri halinde insanların, şükredenlerden olacaklarını söyleyebilir miyiz?

Sadece iki tane alternatif var:

1. Allah'a ulaşmayı dilemek.

2. Dilememek.

Sadece Allah'a ulaşmayı dileyenler bu hedefe ulaşabilirler. Kim Allah'a ulaşmayı dilerse kurtuluşa ulaşacak olan sadece odur.

Dilemeyen kişi:

- Küfürdedir.

- Dalâlettedir.

- Şirktedir.

- Takva sahibi değildir.

- Hidayette değildir.

- Gideceği yer cehennemdir.

Ama kişi, sadece Allah'a ulaşmayı dilemekle bunların hepsinden kurtulabilir. Yani burada şükredenlerden oluruz diyen insanlar ancak Allah'a ulaşmayı diledikleri takdirde şükredenlerden olabilirler. Yoksa küfredenler olarak kalmak mecburiyetindedirler.

Allahû Tealâ Sebe Suresinin 20. âyet-i kerimesinde buyuruyor ki:



-34/SEBE-20: Ve lekad saddaka aleyhim iblîsu zannehu fettebeûhu illâ ferîkan minel mûminîn(mûminîne).
Ve andolsun ki iblis, onlar üzerindeki zannını (hedefini) yerine getirdi. Böylece mü’minleri oluşturan bir fırka (Allah’a ulaşmayı dileyenler) hariç, hepsi ona (şeytana) tâbî oldular.




“Kıyâmet günü şeytan insanlara olan vaadini (hedefini) gerçekleştirdi. Mü'minleri oluşturan bir tek fırka hariç. Bütün fırkalar şeytana kul oldular.”

Sadece mü'minler, onlar kurtulmuş, geri kalan bütün fırkalar şeytana kul olmuşlardır. Öyleyse o tek fırkaya bakalım.

Allahû Tealâ Rûm Suresinin 31. âyet-i kerimesinde diyor ki:



-30/RÛM-31: Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne).
O’na (Allah’a) yönelin (Allah’a ulaşmayı dileyin) ve takva sahibi olun. Ve namazı ikame edin (namaz kılın). Ve (böylece) müşriklerden olmayın.




“Munîbîne ileyhi vettekûhu ve ekîmûs salâte ve lâ tekûnû minel muşrikîn(muşrikîne): O’na (Allah’a) yönel ve müşriklerden olma.”

Sonra da Rûm Suresi 32. âyet-i kerimesinde müşrikleri tarif ediyor:



-30/RÛM-32: Minellezîne ferrakû dînehum ve kânû şiyeâ(şiyean), kullu hızbin bimâ ledeyhim ferihûn(ferihûne).
(O müşriklerden olmayın ki) onlar, dînlerinde fırkalara ayrıldılar ve grup grup oldular. Bütün gruplar, kendilerinde olanla ferahlanırlar.




“O müşriklerden olmayın ki, onlar fırkalara ayrılmışlardır. Her fırka, hizipler oluşturur (Her fırka bir hiziptir). Onlar herbiri kendi elindekiyle ferahlanırlar.”

Burada görülüyor ki, Allah'a ulaşmayı dilemeyenler fırkalara ayrılmışlardır. Onlardan sadece bir tek fırka, Allah'a ulaşmayı dileyenlerdir. Şirkte olmayanlar sadece Allah'a münîb olanlardır yani Allah'a yönelenlerdir, Allah'a ulaşmayı dileyenlerdir. Geri kalanlar şirktedirler. Öyleyse onlar sadece şükredenlerdendir, küfürde olmayanlardandır. Bütün fırkalar küfürdedir, bir tek fırka mü'minlerdir. Burada da Allahû Tealâ açık bir şekilde söylüyor. Bütün fırkalar şirkte bir tek fırka şirkten kurtulmuş o da, Allah'a mülâki olmayı dileyenlerdir.

Öyleyse sadece Allah'a ulaşmayı dilemeleri halinde insanlar şükredenlerden olur.