|
03-04-2008, 04:01
| #1 |
| Yarbay Katılım Tarihi: Jun 2007
Mesajlar: 3,352
|  Ey GüL Ey Gül... Gönder Rabbim, gönder artık Gülümüzü... Ey  'ın Rasûlü!Ey başlarımızın tacı, gönüllerimizin ilacı... Peygamberimiz... Efendimiz! Sana yazıyoruz biz de... Nice yazılar yazdık şimdiye kadar. Nice sohbetler yaptık. Ama şimdi de mektup olarak yazmaya kalkıştık işte. Her harfi bir başka heyecanla, her kelimeyi bir başka yutkunarak, her satırı bir başka soluyarak yazıyoruz. Daha doğrusu yazmaya çalışıyoruz... Dedik ya Can Efendimiz!.. Çok yazı yazdık şimdiye kadar. Fakat bu çalışma onların hiç birine benzemiyor. Kalbimiz muhabbet kuşunun kalbinden daha kıpır kıpır... Ellerimiz masum bir çocuğun ellerinden daha titrek... Sana yazmak heyecanı bambaşka bir şey... Ah Can Efendimiz ah! Seni konuşup yazarken, böyle bir havaya giriyoruz da, ya bir kerecik olsun görseydik Seni!.. Aman 'ım!.. Kalbimiz durur muydu acaba? Kalıbımız donup kalır mıydı? Nasıl dururduk Senin karşında?Nasıl bakardık o nur yüzüne? Daha doğrusu ne yüzle bakardık? Bakabilir miydik acaba? Yoksa hemen oracığa yığılıp kalır mıydık?.. Bilemiyoruz yâ Rasûlallah!.. Bilemiyoruz... Nasıl dururduk acaba karşında? Nasıl dinlerdik mübarek sözlerini? Nasıl katılırdık Seninle gazalara? Seninle ve sevgili Ashabınla... Nasıl çıkardık o uzun seferlere? Anadan, babadan, çoluk çocuktan nasıl vazgeçerdik acaba? Feda edebilir miydik dünyalıklarımızı? Bilmiyoruz yâ Rasûlallah!.. Bilemiyoruz. Ve büyük konuşmaktan da çok korkuyoruz! Ya o Canlar? O seçkin Canların! Ashabın!.. Bir kısmı yarı vahşi çöl bedevileri iken, nasıl da nurlandılar Seninle... Nasıl da onurlandılar İslâm'la... Bütün dikenliklerine rağmen, nasıl da birer Gül oldular Seninle. Nasıl da serdiler her şeylerini her şeylerine sere serpe... O Canlara da Canlarımız kurban. O Canlar... Cananlar... Ashâb-ı Kiram!.. Nasıl da seviyoruz onları ey Nebi!.. Onlar senin Can yoldaşların çünkü; arkadaşların, Ashabın... Senin Can yoldaşların; arkadaşların, Ashabın sevilmez mi hiç? Seni seven, Sana gönül veren, Sana kucak açan herkesi ve her şeyi seviyoruz biz. Sanki Senmişsin gibi seviyoruz. Bütün Müslümanları seviyoruz; Sana tabi olan ümmetin hürmetine... Bütün şehirleri seviyoruz; Mekke Medine hürmetine... Bütün Mescidleri-Câmileri seviyoruz; Mescid-i Haram, Mescid-i Aksa, Mescid-i Nebi hürmetine. Bütün dağları seviyoruz; Arafat, Hira Nur, Sevr, Bedir, Uhud hürmetine... Bütün çölleri seviyoruz; çöl seferlerinin hürmetine. Bütün yolları seviyoruz; yürüdüğün yollar hürmetine. Bütün develeri, atları, katırları seviyoruz; bindiğin develerin, atların, katırların hürmetine. Seviyoruz yâ Rasûlallah! Nereye baktınsa, orayı... Nereye dokundunsa, onu... Kimleri sevdinse, onları. Her şeyi, hepsini... Seviyoruz yâ Rasûlallah! Senden ötürü... Ve nefret ediyoruz; nefret ettiklerinden... Ve kınıyoruz kınadıklarını. Barışırız barıştıklarınla, savaşırız savaştıklarınla... Fakat ey Nebi, sevgi ve nefretimizde dengeyi tutturamıyoruz biz. Tavrımızı koyamıyoruz Can Ashabın gibi. Sevgimiz de, nefretimiz de, kırık dökük bizim. Bundan dolayı da çok üzgünüz yâ Rasûlallah! Rabbimizin affına, Senin de Hoşgörü ve şefaatlerine sığınıyoruz. Sen bizim her şeyimizsin... Nurumuzsun. Gülümüzsün. Her şeye rağmen, yine de ümmetliğe kabul eder misin bizi de ey Gül... alıntıdırr.. Düzenleyen: ... GöZYaŞıM ... , 03-04-2008 - 04:08. |
 |
|
03-04-2008, 04:07
| #2 |
| Yarbay Katılım Tarihi: Jun 2007
Mesajlar: 3,352
|  İNşaallahh bu konu açılmamıştırr.. :S |
| |
 |
| Konu Araçları | |
| |
