|
12-04-2008, 09:24
| #1 |
| Teğmen Katılım Tarihi: Jan 2008
Mesajlar: 428
|  Selam Sana Ey Nebi'den...  O kadar çoğaldı ki “bana ne!”lerimiz O kadar birikti ki bahanelerimiz... O kadar benimsedik ki “bana dokunmayan yılan”ları “bin yaşa”tmayı, Sokakları kuşatan çaresizliği görmezden gelir olduk... Vicdanlarımızın sızısını kesiverdik Haksızlıkların fotoğrafını çekerken, Haksızlığa uğrayanları kendi yalnızlıklarına terkettik... Hepimiz birimiz için olamadık; içimizden çıkıp hepimiz için olmak isteyen Birilerini küçümsedik, Ucuz kahramanlar listesine ekledik... “Böyle gelmiş böyle gider”leri ağrı kesici gibi yutup başkalarına Ağlayan yanlarımızı uyuşturduk rahatladık, çok rahatladık... Yüreğimize batacak kıymıkları geçtiğimiz yollardan temizlettik Nefsimizin iştahını kesecek görüntülerin üstünü ustaca sıvadık Yuvalarımızın duvarlarında dışarı sızdırmadığımız sevgi gölcüklerimizden Bir kaç damla olsun serpemedik yoksulların üstüne... Göz yaşlarımızı tükettik, gönlümüzün yağmur yüklü bulutlarını kovduk Çocukları, çocuklarımızı, çocuk yanımızı senin gibi sevmedik, Senin gibi sevindiremedik... İçimizde sancıyla kıvranıp duran duygularımızı itip kaktık... Yüreğimizi yakıp duran varoluş kaygılarını ciddiye almadık. Derdimizi yok sayıp deva aramadık... Sahte çarelere kanıp çaresiz kaldık Oysa sen, oysa sen Kalbimize sahip çıktın onca kötülüğün içinde ‘’Vicdanınızı tahriş edeni terk edin’’ dedin de, ‘’Şüpheli olandan uzak durun’’ dediğinde de, Kalbimize güvendiğini sezemedik. Hoyratlıklarımızı vicdanımızın cetveline vurduğunu göremedik... |
 |
|
12-04-2008, 10:37
| #2 |
| Yüzbaşı Katılım Tarihi: Mar 2008
Mesajlar: 975
| yüregine saglık arkadaşım |
| |
 |
| Konu Araçları | |
| |
