SeYYaF

Türkiye geyiktir, geyik kalacak!...

Saçını süpürge edip, "Aptal sarışın" kariyerini tehlikeye atarak halkı bilinçlendirmeye kalktı. Ve an geldi o da ne yazacağımı şaşırdı. Suçluyu çok da uzaklarda aramayın:



Bakmayın siz yazısının başlığının espritüel duruşuna. Tuğçe Baran bu yazıda geyik yapmaktan çok içini döküyor. Tabi ki onu her zaman olduğu gibi yine en iyi haber7 editörleri anlıyor.

Teşekkürler Tuğçe, yüzümüzde oluşturduğun her tebessüm ve kalbimizde depreştirdiğin tüm acılar için: Açalım müziğin sesini sabah sabah ve yüksek sesle dinleyelim bu yazıyı bir daha okurken: "Ah ehl-i dildir diyemem sinesi saf olmayana"



--------------------------------------------------------------------------------


Tuğçe Baran



Türkiye geyiktir, geyik kalacak

Bir gün siyasi, bir gün geyik muhabbeti yapan bir yazar olarak ne yazacağımı şaşırmış durumdayım. (Yazarın penaltı, pardon yazı anındaki ikilemi)

Geçen gün mahalle komşum Perihan Mağden ile pastanede karşılaştık. “Biz halk olarak siyasi yazılar yazmanı istiyoruz” dedi gülerek... “Sarışın aptal” olarak başladığım kariyerimi ne olarak sonlandıracağım komple belirsizleşti.. Esmer akıllı? Kızıl şeytan? Kumral karafatma? Sarışın kafasıkarışık? Kel şık? Veya Kel radikal şıkella? (“şık radikal” açıklamaları için bkz.: Yan komşum RM)

Hepsi mümkün.. Haber7.com editörleri güzel ve esprili bir başka teşbih daha yapar diye umuyorum. (“Aptal sarışın şeriattan korkmuyor” başlığı hakikaten nefisti. Kızdığımı sanmışlar ama aksine! Son derece vurucu bir ironi içerdiğini düşünüyorum..)

“Kafasına saksı düştü herhalde” gibi bir yorum okudum hakkımda geçen gün. “Bunca yıldır geyik muhabbeti yapan kadına birden ne oldu?!? Hadiseyi kafaya düşen bir saksıya mı borçluyuz?” minvalli dalga geçmişler..

Saksı değil ama bir ilan panosu düştü hakikaten. Daha doğrusu ben gittim ilan panosuna çarptım. IKEA’nın otoparkında komşunun ödünç aldığım arabasını ararken pür telaş, altından eğilmeden geçebileceğimi sandığım dev ilan panosuna saatte 6 kilometre hızla kafa attım.

Son 30 yılın en harikulade kafa vuruşuydu diyebilirim. Çizgi filmlerdeki gibi oldu. Çarptım ve aynı süratle geriye ve havaya fırladım. Sonra da tahmin edeceğiz gibi küt yere.

Düşüş o düşüş.. İki araba arasında boylu boyunca yarı bilinçli vaziyette en az beş dakika yattım... Yıldızlar, şimşekler... Adını bile söyleyemediğim bir “Tord Björklund” tasarımı banyo askısı uğruna yazarınız eşek cennetine rahatlıkla gidecekti yani az kalsın.

Kimsenin suçu değil tabii. İnsan 33 yıllık boyunu bilmek ve hesabını ona göre yapmak mecburiyetinde değil midir? Ben gerzoysam IKEA ne yapsın...

Özetle: Tabelaya çarptım ve yine özüme döndüm. Türkiye geyiktir geyik kalacak.

(Bana bu başlığı armağan eden evimin direee, gönlümün paşası, en has üç tas hoşafım ulu Manitu beye sonsuz teşekkürlerimi sunarım. Tüm hakları onundur.)

(Vatan)

Garib-i Aşk

Yok laiktir laik kalacak .... ama layık

TuaNaA

Geçen De Bir yaZısını okumuştum gerCekTen kalemiNi ustaCa kullanıyoR.islami KeSime olan yakınlıgınDan dolayı Atatürkçü DüşünCe DerneĞi tarafınDan Tepki Gösterilen hatta Döneklikle Suçlanan söylediği sözleRin De arkaSınDa durabilen cok Güçlü Bir kalem bana Göre...

TuaNaA

BuDa bahSettiğiM yazıSı
Vatan gazetesi yazarı Tuğçe Baran'ın köşe yazısı

Satılmış ama nedense fakir kalem: TB

Ne yazsam aynı nefis ithamla karşılaşıyorum. “O satılmış kaleminizi alın bir tarafınıza sokun..”

Fikrin onlardan yana değil de ötekilerden yanaysa, kesin “satılıksın”.. Aklı başında bir insanın kendilerinden yana olması gerektiğinden o kadar eminler ki başka bir şey diyorsan kesin satılmışsındır. Kendi fikrini beyan etmiyorsundur da (çünkü kendi “doğal” fikrin elbette ki onların fikirleridir) para karşılığı “diğerlerinin” fikirlerini savunuyorsunuzdur. Üç beş gündür nedir ne oluyoruz diye, Ahmet Hakan’ın deyimiyle siyasal analiz “attırıyoruz” ya aman Allah’ım “satılmış” olduğuma dair ne nefis güzellemeler geliyor anlatamam..

Kimlerden? İlerici, aydınlıkçı, Türkiye’nin ışıl ışıl yüzü “laiklerden”..

Mesela Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD) Bakırköy Şubesi Gençlik Kolları adına Özge Uysal yazdığım yazı üzerine şöyle demiş:

“Öncelikle Atatürkçü Düşünce Derneği gibi bir derneği neden bu kadar yanlış tanıttığınızı anlamak istiyoruz. “İstisnalar kaideyi bozmaz” diye bir söz vardır, bilmem bilir misiniz. İşte bu yaşadığınız olay da aynen bu sözle alakalı. O bayan arkadaş, hatalı bir söylemde bulunmuş olabilir, siz de bunu kaleme almak istemiş olabilirsiniz; ama kurum adı vermenizi biraz düşündürücü buluyoruz!.” (Hatta uydurmuş bile olabilirim değil mi?)

“Şunu bilmenizi isteriz ki biz Atatürkçü gençlerin ne şekilcilik yapmak ne de insanları kalıplara sokmak gibi bir niyeti yok.” (Yapma ya?)

“Biz sadece artık altı değişmez ilkenin bile tartışmaya sunulduğu şu günlerde; unutturulmaya çalışılanları hatırlatmaya çalışıyoruz. Meydanlarda başlattığımız mücadeleyi, şimdi, insanlarla birlikte yapmaya çalışıyoruz. Bir gazeteci olarak bize destek vermeniz gerekirken, bu yazınız ile bizlere “Pes” dedirttiniz. Bize medyanın gerçekten SATILMIŞ olduğunu bir kez daha hatırlatmış oldunuz.”

ADD Beykoz Gençlik Komisyonu adına Buğçe Öner ise:

“Siz ve sizin gibi medya kurumcukları bizleri asla ve asla yıldıramayacak.. Tam tersine bizi daha çok kamçılayacak çünkü yaptıklarımızın ne kadar doğru şeyler olduğunu aslında bizlere siz gösteriyorsunuz. En kısa zamanda SATILMIŞ kaleminizi elinizden bırakmanızı ve aydın birer yazar olmanızı temenni ediyoruz..”

O yeee.. “Şeriattan korkmayan aptal sarışınlıktan” “Satılmış kalem”e hayli geniş bir yelpazede gidip geliyorum farkındaysanız.. Bundan gurur mu duymalıyım hicap mı bilemiyorum ama ortada tuhaf bir durum olduğu kesin.

Fakaaaaat... Madem SATILMIŞ bir kalemim o halde soruyorum:

Kalemimi satma karşılığı almış olduğum “O” paralar nerede? Farkında olmadan da satmış olmak diye bir kavram var diyelim ki (ADD buyuruyor ne de olsa) iyi güzel ama yüklü bir miktarda bir paranın banka hesabıma yatmış olması gerekmiyor mu?

Ben körüm de boşu boşuna mı SATILMIŞ KALEM olarak tam sekiz gündür ucuz ama aynı zamanda güzel gardırop, şifoniyer, halı, döşemelik ve perdelik bulmak için İstanbul’da gitmediğim mahalle kalmadı? Boşu boşuna mı Dudullu’sundan, Unkapanı’na, Dikilitaşı’ndan, Ümraniye’sine, Tahtakale’sinden Kapalıçarşı’sına kadar her yere haldır haldır gitmekteyim?

Üstelik kendi arabamla da değil. Eski ev arkadaşımın, komşumun.. Bir adet arabamın bile olmadığını düzenli okurlarım bilir.

Satılmış kalemin hiç olmazsa bir otomobilciği olması gerekmez miydi ey ADD yetkilileri? Hadi evi, yazlığı, yatı, kotrayı geçtik, yani her kim satın aldıysa beni (sahibimi henüz tanımıyorum, ADD lütfedip bunu da söylerse çok memnun olacağım) bana bir arabacık bile mi layık görmedi? Alt tarafı 15-20 bin lira bir şey. Hadi ikinci el olsun. 10 bin lira!

Kalemim bu kadar da mı etmemiş?

Hayretler içindeyim.

Yazıklar olsun bana..

***
Anladığım kadarıyla kalemimi sata sata bir SAÇ KESİMİNE sattım. Zira kuaförüm son zamanlardaki fikir şahlanışımdan pek etkilenmiş, cest olsun diye bir adet saç kırpması ısmarladı bana. Fönsüz. Bir saç kesimine bir ruh.. Biraz ucuz olmuş ama.. Ne yapalım..

Bu durumda da korkarım yeni sahibim mahalle kuaförüm oluyor.

ADD uygun görürse tabii.

Afra Nur

ALKIŞ ALKIŞŞŞ...Bu bayanın adını yeni öğrendim ama gerçekten alkışlıyorum kendisini....PAYLAŞIM İÇİN TEŞEKKÜRLER..]

Garib-i Aşk

Onurlu olamak farklı tabiii.. onurunu kaybederek emekli generallerden destek ve para alan ADD üyelerine duyrulur. (Aslında ADD yoktur gerçekte hepsi CHP üyesi bunların) yani at gözlüğü ile dünyaya bakanlar kalabalığı

aciknet

hakaret edeni tasvip etmek mümkün degil.kendi geyikliği.
ettigi lafları bi tartıp etmesi yazması lazım.ne demek türkiye geyik?sensin

aciknet

bunlar bide ülkede demokrasi yok diye bizi ab kapılarına şikayet ediyolar! türkiye geyik kalacak ne demek

TuaNaA

HErKEZ Anlamak iSTediğiNi GörüYo

busegirl

bence de (ok)