Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) - ilahi-Tr Forum

kır çiçeği · 04-08-2007, 14:58

[font=Comic Sans MS]Oturup uzun uzun sohbet ederdik. Havadan, sudan, işten... Sonra nasihatler verirdin bana. Kocama çok iyi davranmamı söylerdin. Kocamın ailesine saygıda, hizmette kusur etmememi tembihlerdin.
"-Ben Kur'ân'ı pek iyi bilemiyorum, ama sizin en iyisini öğrenmenize vesîle oldum. Her gece hiç olmazsa bir sayfa okuyun...” derdin. Ve uzayıp giderdi sohbet tatlı tatlı...
Bütün bunları hep yüz yüze geldiğimizde, gözlerin gözlerimdeyken anlatırdın. O gün hiç âdetin olmadığı hâlde aradın bir ikindi öncesi ve telefonda tekrarladın bunları... Neler oluyor demeye kalmadan:
"-Tamam mı babacığım?” dedin, o tatlı sesinle ve kapattın telefonu...
Ve en büyük nasihati, o ikindi öncesi değil de, aynı ikindinin sonrası verdin bana... Sımsıcak sesinle değil de buz gibi bedeninle... Anlatarak değil de mıhlanmış dudaklarınla... Deniz mavisi gözlerinle bakarak değil de, onları bir sonsuza kapatarak...
Anlattın bana ölümün ansızın gelişini... Bir gece öncesi, ellerimle verdiğim çayı yudumlarken, anlattığım fıkraya gülücükler atarken, bir yaşındaki torununun seni ilk defa öptüğüne sevinip, bıyıklarından irkilince yaptığı hareketi bana târif ederken, konuşurken, gülerken, yani biz yaşarken, Azrâil ise yarının ikindi sonrasına hazırlık yapmaktaymış meğer... "Sonra tövbe ederim”, "Yataklara yatınca herkesten helâllik isterim”, "Daha çok gencim...” gibi sözlerin birer aldatmacadan ibaret olduğunu anlattın bana.
Ve sonra dedin ki:
"-Bir anlığız evlâdım. Ölüm bizi nerede, ne zaman, ne şekilde yakalayacak hiç belli değil!.. Her an, her saniye hazırlıklı olmalıyız «Azrâil'e Merhaba!..»ya. Bu dünya bomboş, bir oyalanma yeri. Asıl yer, asıl vatan benim geldiğim yer!.. Senin de, dünyadakilerin de geleceği yer burası!.. Burası gerçek, yalan olan, rüyada olan sizlersiniz.”
Ve bir ikindi sonrası, çarşının en ücra köşesinde, yaşarken olduğu gibi, kimselere anlatmadan kendini, hâlini; bir su olup aktın. Ben en iyi dostumu kaybettim, bana asla ihanet etmemiş olan!.. Ben en iyi sırdaşımı kaybettim; onunla geçen zamanın tadına doyulmayan... Ben babamı kaybettim; dağ gibi arkamda, can gibi canımda, adam gibi adam, baba gibi baba olan...
Kazancım olmadı mı? Oldu tabiî. Bu gidiş, neler öğretti, baba, bana... Hep başkasında, komşuda, televizyonda, radyoda olan ölüm, artık nefesimle aynı anda içimde, yanı başımda... Derdin ya:
"-O, onu demiş, bu bunu yapmış... Boş ver kızım, sıkma canını, aldırma!.. Artık hiçbiri değil umurumda...”
Asıl mesele neymiş anladım baba!.. İş, îmanı kurtarmada... Ne yapabilirsen insan için, Hak için, onda var fayda!...
Ama yokluğun öyle zor ki baba... Nasıl alışılır bilmiyorum buna. Seni düşündükçe aklımı kaybedecek gibi oluyorum. Kolum-kanadım kırıldı sanki... Hiç bir şeyin tadı yok. Sen böyle olsun istemezdin, biliyorum baba... Azıcık bir şeye sıkılsam; yüzümün şekli, sesimin tonu değişse kahrolurdun. Mesele neyse çözmeye çalışırdın. Bunun için, seni üzmemek için güçlü olacağım baba... Hayatın, yokluğunun, özleminin üstesinden geleceğim Allah'ın izniyle. İnancım siperim olacak. Ama o yangın sönmez baba!.. Yine bilirsin ki, bazen de "olmak” için "yanmak” gerek!... O yangın kavuşturacak beni sana...
Ben sana hiç kıyamadım. Güzel gözlerin incinmesin diye doya doya bile bakamadım. Ama kapkara topraklara bıraktım seni. Ama babam, Rabbime emanet ettim seni. O ki, emanetçilerin en emîni, merhametlilerin en merhametlisi... Artık sol yanım yok sanki. Cayır cayır sol yanım var ya babam, o ateş sana değmesin beni yaktığı gibi.[/font]

"alıntıdır"

kır çiçeği · 05-08-2007, 16:13

ölüm bize çok yakın ama farkında değiliz

try.not-to.cry · 12-08-2007, 22:16

Alıntı:

Orijinal Mesaj Sahibi kır çiçeği

ölüm bize çok yakın ama farkında değiliz

aynen, yazıda da geçtiği gibi her gün bir sürü insan ayrılıyor bu dünyadan. gazetelerde,tv. de görüyoruz ama aklımızda sadece sayılar var...
şuradaki trafik kazasında şu kadar kişi vefat etti. bu kadar. oysa onlar kimbilir kimlerin canı, bitenesi, biricik kızı, hep yanında olan annesi...neler neler yaşandı kim bilir...
senai demirci'nin de bu şekilde bu durumu ifade eden bir yazısı vardı, bulabilirsem eklerim buraya...

15-08-2007, 22:39

güzel rabbim bize ölümünde hayırlısını nasip etsin inşallah [razi]

try.not-to.cry · 30-08-2007, 13:25

Alkollü bir sürücünün kaldırımda yürürken öldürdüğü ikiz kardeşinin ardından acıyla konuşuyor Yeliz: “Bunları hep televizyonda seyrederdik; şimdi bizim başımıza geldi.” Demek ki, televizyonda seyircisi olduğumuz cinayetler, kazalar, kayıplar o kadar yakmıyor canımızı. Oysa, “televizyonda seyredilebilir” olan her şey, “başımıza gelebilir” olma özelliği de taşıyor. “Bir başkası”nın başına geleni “bir başkası” olarak seyrettiğimiz her defasında, kendimizin de “bir başkası”nın gözünde “bir başkası” olduğumuzu unutuyoruz. Bir gün “bir başkası” olma sırası bize de gelecektir. Yeliz’i şaşırtan da bu. Seyrettiğimizi değdirmiyoruz kalbimize.. Yahut değdirmek istediğimizde kalbimizi yerinde bulamıyoruz. O anda “hükümsüz” oluyor...

senai demirci...

TUĞÇE88 · 02-09-2007, 20:19

Çok güzel bir konu paylaşmışsın kardeşim [razi] hepimizden...

03-09-2007, 10:02

allah razı olsun kardeşim.

Garib-i Aşk · 05-09-2007, 10:51

Yetimlik en zorlu imtehan....

hataylı · 05-09-2007, 11:36

Alıntı:

Orijinal Mesaj Sahibi Garib-i Aşk

Yetimlik en zorlu imtehan....

evet,

babasız olmak bir baba şefkatine muhtaç olmak ne demek ben çok iyi bilirim

:'( :'(

05-09-2007, 23:17

allah razı olsun içim yandı

04-08-2007, 14:58	#1
kır çiçeği Binbaşı Katılım Tarihi: Jul 2007 Yaş: 17 Mesajlar: 1,522	Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) [font=Comic Sans MS]Oturup uzun uzun sohbet ederdik. Havadan, sudan, işten... Sonra nasihatler verirdin bana. Kocama çok iyi davranmamı söylerdin. Kocamın ailesine saygıda, hizmette kusur etmememi tembihlerdin. "-Ben Kur'ân'ı pek iyi bilemiyorum, ama sizin en iyisini öğrenmenize vesîle oldum. Her gece hiç olmazsa bir sayfa okuyun...” derdin. Ve uzayıp giderdi sohbet tatlı tatlı... Bütün bunları hep yüz yüze geldiğimizde, gözlerin gözlerimdeyken anlatırdın. O gün hiç âdetin olmadığı hâlde aradın bir ikindi öncesi ve telefonda tekrarladın bunları... Neler oluyor demeye kalmadan: "-Tamam mı babacığım?” dedin, o tatlı sesinle ve kapattın telefonu... Ve en büyük nasihati, o ikindi öncesi değil de, aynı ikindinin sonrası verdin bana... Sımsıcak sesinle değil de buz gibi bedeninle... Anlatarak değil de mıhlanmış dudaklarınla... Deniz mavisi gözlerinle bakarak değil de, onları bir sonsuza kapatarak... Anlattın bana ölümün ansızın gelişini... Bir gece öncesi, ellerimle verdiğim çayı yudumlarken, anlattığım fıkraya gülücükler atarken, bir yaşındaki torununun seni ilk defa öptüğüne sevinip, bıyıklarından irkilince yaptığı hareketi bana târif ederken, konuşurken, gülerken, yani biz yaşarken, Azrâil ise yarının ikindi sonrasına hazırlık yapmaktaymış meğer... "Sonra tövbe ederim”, "Yataklara yatınca herkesten helâllik isterim”, "Daha çok gencim...” gibi sözlerin birer aldatmacadan ibaret olduğunu anlattın bana. Ve sonra dedin ki: "-Bir anlığız evlâdım. Ölüm bizi nerede, ne zaman, ne şekilde yakalayacak hiç belli değil!.. Her an, her saniye hazırlıklı olmalıyız «Azrâil'e Merhaba!..»ya. Bu dünya bomboş, bir oyalanma yeri. Asıl yer, asıl vatan benim geldiğim yer!.. Senin de, dünyadakilerin de geleceği yer burası!.. Burası gerçek, yalan olan, rüyada olan sizlersiniz.” Ve bir ikindi sonrası, çarşının en ücra köşesinde, yaşarken olduğu gibi, kimselere anlatmadan kendini, hâlini; bir su olup aktın. Ben en iyi dostumu kaybettim, bana asla ihanet etmemiş olan!.. Ben en iyi sırdaşımı kaybettim; onunla geçen zamanın tadına doyulmayan... Ben babamı kaybettim; dağ gibi arkamda, can gibi canımda, adam gibi adam, baba gibi baba olan... Kazancım olmadı mı? Oldu tabiî. Bu gidiş, neler öğretti, baba, bana... Hep başkasında, komşuda, televizyonda, radyoda olan ölüm, artık nefesimle aynı anda içimde, yanı başımda... Derdin ya: "-O, onu demiş, bu bunu yapmış... Boş ver kızım, sıkma canını, aldırma!.. Artık hiçbiri değil umurumda...” Asıl mesele neymiş anladım baba!.. İş, îmanı kurtarmada... Ne yapabilirsen insan için, Hak için, onda var fayda!... Ama yokluğun öyle zor ki baba... Nasıl alışılır bilmiyorum buna. Seni düşündükçe aklımı kaybedecek gibi oluyorum. Kolum-kanadım kırıldı sanki... Hiç bir şeyin tadı yok. Sen böyle olsun istemezdin, biliyorum baba... Azıcık bir şeye sıkılsam; yüzümün şekli, sesimin tonu değişse kahrolurdun. Mesele neyse çözmeye çalışırdın. Bunun için, seni üzmemek için güçlü olacağım baba... Hayatın, yokluğunun, özleminin üstesinden geleceğim Allah'ın izniyle. İnancım siperim olacak. Ama o yangın sönmez baba!.. Yine bilirsin ki, bazen de "olmak” için "yanmak” gerek!... O yangın kavuşturacak beni sana... Ben sana hiç kıyamadım. Güzel gözlerin incinmesin diye doya doya bile bakamadım. Ama kapkara topraklara bıraktım seni. Ama babam, Rabbime emanet ettim seni. O ki, emanetçilerin en emîni, merhametlilerin en merhametlisi... Artık sol yanım yok sanki. Cayır cayır sol yanım var ya babam, o ateş sana değmesin beni yaktığı gibi.[/font] "alıntıdır"

05-08-2007, 16:13	#2
kır çiçeği Binbaşı Katılım Tarihi: Jul 2007 Yaş: 17 Mesajlar: 1,522	Ynt: Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) ölüm bize çok yakın ama farkında değiliz

15-08-2007, 22:39	#4
cengiz hacılar Üye Değil Mesajlar: n/a	Ynt: Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) güzel rabbim bize ölümünde hayırlısını nasip etsin inşallah [razi]

30-08-2007, 13:25	#5
try.not-to.cry Binbaşı Katılım Tarihi: Apr 2007 Mesajlar: 1,169	Ynt: Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) Alkollü bir sürücünün kaldırımda yürürken öldürdüğü ikiz kardeşinin ardından acıyla konuşuyor Yeliz: “Bunları hep televizyonda seyrederdik; şimdi bizim başımıza geldi.” Demek ki, televizyonda seyircisi olduğumuz cinayetler, kazalar, kayıplar o kadar yakmıyor canımızı. Oysa, “televizyonda seyredilebilir” olan her şey, “başımıza gelebilir” olma özelliği de taşıyor. “Bir başkası”nın başına geleni “bir başkası” olarak seyrettiğimiz her defasında, kendimizin de “bir başkası”nın gözünde “bir başkası” olduğumuzu unutuyoruz. Bir gün “bir başkası” olma sırası bize de gelecektir. Yeliz’i şaşırtan da bu. Seyrettiğimizi değdirmiyoruz kalbimize.. Yahut değdirmek istediğimizde kalbimizi yerinde bulamıyoruz. O anda “hükümsüz” oluyor... senai demirci...

02-09-2007, 20:19	#6
TUĞÇE88 Teğmen Katılım Tarihi: Aug 2007 Yaş: 20 Mesajlar: 212	Ynt: Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) Çok güzel bir konu paylaşmışsın kardeşim [razi] hepimizden...

03-09-2007, 10:02	#7
mervesafa Üye Değil Mesajlar: n/a	Ynt: Bir İkindi Sonrası(yaşanmış bir hikaye) allah razı olsun kardeşim.

05-09-2007, 10:51	#8
Garib-i Aşk Yüzbaşı Katılım Tarihi: Apr 2007 Yaş: 36 Mesajlar: 858	Ynt: BİR İKİNDİ SONRASI ve YETİMLİĞİM... Yetimlik en zorlu imtehan....

05-09-2007, 23:17	#10
cengiz hacılar Üye Değil Mesajlar: n/a	Ynt: Bir İkindi sonrası ve Yetimliğim... allah razı olsun içim yandı

Konu Araçları
Yazıcı Çıktısını Göster Sayfayı Eposta ile Yolla