07-11-2007, 23:07
|
#1 |
| Üye Değil |  İyi ki Doğdun Asil Kahramanım, Mavi-Turuncu Şövalyem
Sonbaharın hüznü yerini acımtırak bir karakışa bırakmak üzere. Bu yıl kışın çetin olacağını söylüyor haber bültenleri. Bugün daha soğuk sanki hava, dışarıda çiseleyen yağmur var.
Yeni güne daha yeni kalktım, canım anneciğim her sabah olduğu gibi kahvaltıyı hazırlamış. Sobayı da yakmış bir güzel... Kızarmış ekmek kokusu sarmış her yeri, radyoda devlet FM'i açık... Rast makamında bir şarkıya fokurdayan çay suyu da eşlik ediyor. Keyfime diyecek yok. Rutin bir hafta sonu işte, her şey yolunda. Ben mutluyum, anneciğim mutlu. Odunların çekirdek yer gibi çıtır çıtır ses çıkartarak yanması içimi daha ısıtıyor. Tam kahvaltıya oturmuşken motosiklet sesi duyuluyor. Perdeyi aralıyorum, bakıyorum kim gelmiş diye? Evet o... Her sabahki gibi tam zamanında. Bu sefer kararlıyım, onu böyle göndermeyeceğim. Çünkü tanımak istiyorum her sabah evimin kapısına güveni, huzuru ve bir dünya dolusu haberi, yorumun en hasını getiren kişiyi. Açıyorum kapıyı... Karşımda bir delikanlı; ama hafiften ağarmış saçları... Göz göze geliyoruz, üşümüş, soğuktan kıpkırmızı elleri... Kolay değil her gün böyle motosiklet üzerinde kilometrelerce yol kat etmek, bazen sarp yokuşları tırmanmak. Karı var bunun, yağmuru, çamuru. "Dostum üşümüşsün!'' diyorum, "evet" anlamında bir jest yapıyor, iyi günler diliyor sonra, gitti gidecek. "Hayır, dur lütfen buyur içeriye! Tam da kahvaltı yapıyorduk biz de... Buyur beraber olsun.'' Çok da mahcup, anlaşılan uğraştıracak beni... Nazikçe reddediyor davetimi. Kolundan tutuyorum, kararlı olduğumun o da farkında... Utana sıkıla icabet ediyor nihayet. "Çekinmene gerek yok, sen benim dostumsun; seni yıllarca tanımama da gerek yok, dostumun dostu benim zaten dostumdur" diye yankılanıyor iç sesim. Böylelikle tanışıyoruz onunla. Paylaşıyoruz, konuşuyoruz sevgi diliyle. Kahvaltı bittikten sonra uğurluyorum. Sonra gazetemi alıyorum elime, bugün ilk sayfa diğer günlerden çok başka... Sen zaten çok farklısın dostum; ama bugün... 'Hedef 1 milyon' başlığı dikkatimi çekiyor. Heyecanlanıyorum, hedefin tabii ki benim de hedefim. Sonradan fark ediyorum. Sahi ya bugün 3 Kasım, senin doğum günün! İnsan dostunun doğum gününü unutur mu hiç! Karanlıklara güneş gibi doğmandan 21 yıl geçti demek asil kahramanım; demek 21 yaşında afili bir delikanlı oldun sen mavi-turuncu şövalyem... Sen benim en mutedil dostumsun biliyor musun? En zor süreçlerde soğukkanlılığını hiç kaybetmedin; hep akl-ı selim oldun, yol gösterdin. Sadece mutedil mi; dosdoğru, güvenilir ve dürüst oldun... En sevdiğim yanın mütevazılığın. Dağıtıcından en üstteki yetkiline kadar sen bendensin. Bu toprağın sesisin yani. Tam 21 yıldır... Eksiklerin var; ama kim demiş kusursuz dost aradığımı! İyi ki doğdun asil kahramanım, iyi ki varsın mavi-turuncu şövalyem!.. M. Burak Yılmaz, Tekirdağ |
|
|  |
