|
28-03-2008, 22:15
| #1 |
| Binbaşı Katılım Tarihi: Jul 2007
Mesajlar: 1,690
|  Haklıydın Usta Son parçayı da kamyonete yükledikten sonra, durup eşyalarına baktı. Evinin yüklenme işi tamamdı. Elizabet, Gazze şeridine 13 yıl önce yerleşmiş bir Yahudiydi. Kendince acısıyla tatlısıyla bir ömür geçirdiği bu yerden bu evden şimdi ayrılıyordu. İsrail hükümeti, o ve onun gibi Gazze şeridindeki tüm yerleşimcilere Gazze'yi boşalttırıyor, yeni iskan yerlerine yolluyordu. Bu, tek taraflı alınmış bir karar gibi görünse de aslında direnişin zaferiydi. Elizabet de diğer Yahudi yerleşimciler gibi son ana kadar direnmiş, evini terk etmemek için çaba göstermişti. Fakat her şey boşunaydı. Eşyalarını yükledikleri kamyonetin başında durmuş, derin derin düşünüyordu. "Ne zor" dedi kendi kendine. "İnsanın yaşadığı topraklardan ayrılması ne de zormuş" Aklına Filistinliler geldi. Öyle ya, yarım yüzyılı aşkındır toprakları işgale uğramamış mıydı? 5 milyon Filistinli, göçmen değil miydi? Çevre ülkeler ve birçok ülkelerde mülteci Filistinliler oturmuyor muydu? Onlar da kendisi gibi düşünmüyorlar mıydı? Kendisi 13 yıllık bir yerleşimciyken bu acıyı hissediyorsa, ya onlar... Acılarını az da olsa anlamaya çalıştı. Ama şimdi... şimdi Filistinliler kazanmıştı; direniş kazanmıştı...İşte Gazze'yi boşaltıyorlardı. Yarın tüm Filistin de boşalhlabilirdi. "Gıpta ediyorum" dedi sayıklarcasına. "Evet, gıpta ediyorum tüm Müslümanlara; Allah'a olan imanlarının derinliklerine ve bu derinliklerden güç alan sabır ve tevekküllerinin sağlamlığına... Hiçbir şey onların imanını zayıflatmıyor. İşte biz Yahudilerde eksik olan bu. Anlaşılan Allah kendisine nasıl kulluk edilmesi gerektiğini, O'na tam bir imanla kayıtsız şartsız güvenmenin, şartlar ne olursa olsun kendi yolundan asla ayrılmamanın ne demek olduğunu bize Müslümanlar vasıtasıyla öğretiyor..." Bir an "Haklıydın usta" dedi kendi kedine. "Sen olmasan da sizden biri oturacak bu evde. Haklıydın..." 13 yıl önceydi. O zamanlar Bayındırlık ve İskân Bakanı Ariel Şaron'du. Yani şimdi Gazze'yi boşalttıran adam... Yani Elizabet'i Gazze şeridinden / evinden çıkaran adam... Halbuki onu buradaki yerleşkeye yerleştiren de oydu, Şimdi boşaltmak zorunda kaldığı bu evi yaptıkları ilk günlerdi. İnşaatta çalışanlar arasında birkaç Filistinli Müslüman da vardı. Doğrusu bu Filistinlileri çalıştırmak onu huzursuz etmiş, ama sesini çıkarmamıştı. O günlerde onları ziyarete gelen birakrabaları; Aman Elizabet dikkatli ol, demişti. Bunları çalıştırırken gözün üzerlerinde olsun. Size hizmet verirken işi savsaklarlar. Yarım yamalak yaparlar. Hatta sırf size zarar verebilmek için bu şekilde davranırlar. O günden sonra Elizabet, çalıştırdığı Filistinlileri daha dikkatli gözetliyordu. Fakat pek göze çarpan bir durum göremedi. Yine de ihtiyatlıydı. İşçiler, zamanında işe geliyor işlerini Özenle yapıyor, akşama da çekip gidiyorlardı, inşaat henüz duvarların yapım aşamasmdaydı. Birkaç gün içinde duvarlar da tamamlanınca, kalıp atıp beton dökecek ve evin kabasını bitirmiş olacaklardı. Yığma tuğladan çift şeritli yaptıkları bu ev, sağlam kolonlu binalardan daha sağlamlaşacaktı. Akşam işçiler gittikten sonra inşaatta dolaşmaya başladı. Artık onun da bir evi vardı. Hükümeti ona arazi tahsis etmiş, kimi Yahudi göçmene ev yapmış, kimine de yapması için teşvik kredisi vermişti. Onlar gibi kimi Avrupa'dan, kimi Rusya'dan göçüp bu topraklara gelmiş, yerleşmişti. İnşaatın her aşaması Eizabeti heyecanlandırıyor, daha bir havalara sokuyordu. Öyle ya, evi olacaktı. Başkasının topraklarında, başkalarının işgal edilmiş yüreğinde... O, mutluluktan uçacakken Filistinliler kan ağlayacaktı. Acı, ızdırap ve zulüm üzerine kurulu bir mutluluk fazla sürecek miydi? Ertesi gün inşaatta çalışanlar sağa sola koşuştururken Elizabet de her zamanki gibi gururla onları gözetliyordu. Kimi el arabasıyla harç taşıyor, kimi kiremit, kimi elinde mala duvar örüyordu. Birden bakışları Filistinli duvar ustasına ilişti. Sanki işi biraz ağırdan alıyordu. Yoksa söylenenler doğru muydu? Böyle şeylere mahal vermemeli müdahale etmeliydi. Hemen Filistinli ustanın yanma gitti. Bana bak usta, dedi sert bir dille. Elinde mala işiyle uğraşan usta ağır ağır döndü. -Bir şey mi oldu bayan Elizabet? Daha ne olsun usta? Gördüğüm kadarıyla işi savsaklamaya çalışıyorsun. Ağır ağır davranıyor işini geç yapıyorsun. Doğru dürüst yap şu işi. Gözüm üzerinde ona göre. Filistinli duvar ustası bunca azar karşısında hiçbir şey söylemeden uzun uzun bayan Elizabet'e baktı. Adeta bakışlarıyla onu eziyordu. "Sanki beni anlamıyor" diye düşündü bayan Elizabet. "Neden böyle bön bön bakıyor ki? Dur bir daha azarlayayım şunu." Tam ağzım açacağı anda; Merak etmeyin, dedi Filistinli duvar ustası sakin ve yumuşak bir sesle. Bu duvarları bütün ustalığımı alabildiğine seferber ederek en İyi, en güzel şekilde özenle örüyorum. İnsan kendine ev yaparken hile yapar mı? Ne demek istemişti bu adam, bu kinayeli sözlerin anlamı neydi? Ne demekti 'insan kendine ev yaparken hile yapar mı?' Kime yapıyordu bu evi? Hırsla atıldı. Arkasını dönüp işine koyulan duvar ustasına adeta bağırdı. Ne demek istedin usta? Kendine mi yapıyorsun bu evi? İnşaatta çalışan herkes işini bırakmış onları seyrediyordu. Olacakların nereye varacağını merakla bekleyen bakışların altında yavaşça kadına dönen ustanın sözleri havada akisler yapıyordu. Evet bayan Elizabet. Bu evi kendime yapıyor gibi tüm ustalığımla yapıyorum. Çünkü bir gün gelecek bu evde ben oturmazsam bile, mutlaka bizlerden birinin oturacağım çok iyi biliyorum. Bağırmak çağırmak geçti içinden bayan Elizabet1 in Fakat hiçbir şey yapamadı. O sakin ve yumuşak edalı sözler karşısında tüyleri diken diken oldu. O anda sırtından aşağı buz gibi bir terin aktığını hissetti... |
 |
|
05-04-2008, 13:49
| #2 |
| Üye Değil
Mesajlar: n/a
| cok güzeldi ya...cok sağolun...allah filistinli kardeslerimize yardım etsin.... |
| |
 |
| Konu Araçları | |
| |
