cengiz hacılar

Biri olmadan, öbürü olmazmış. Bu böylece yazılsınmış.
>Bir Rus köyü'nde iki balık yaşarmış. Biri turuncu ve
>İri, öbürü korkak ve İnce. Bütün çiftler de böyledir
>biraz düşününce.
>
>İri sormuş birgün. 'Madem bütün bu denizler birbirine
>bağlı, niye biz seninle sadece bu kıyıdan ötekine
>yüzüp duruyoruz? Kendimizi bir akıntıya bıraksak, yeni
>sularda yüzsek, başka balıklar yesek daha mutlu olmaz
>mıydık?' Hak verdi İnce. İnceliğinden sırf. Çünkü onun
>mutluluğu için, İri ve o kıyı yeterlidir. Gerisi hava
>su değişikliğidir ki, insan bundan beslenemez.
>Balıklar hiç...
>
>Katıldı yine de, düştü İri'nin peşine. Akıntıya
>bıraktı kendini. Bunlar beraberce, İstanbul ve
>Çanakkale boğazlarını geçtiler. Geçerken eğlendiler.
>Fakat bir balıkçı, akşam yavrularına balık götürmek
>için suya ağ atmıştı. Ve bizimkiler farkına varmadan
>bu ağa takıldılar. Daha doğrusu İri takıldı. İri ya.
>İnce de sıyrılıp çıktı. İnce ya, bırakıp gitmedi. Hem
>inceydi hem aşık. Kemirip ağları, kurtardı İri'yi. 'E,
>tabi, ben bu ağlara takılacak kadar güçlü kuvvetli
>değilim, eriyip gidecek gibiyim' diyerek, onun
>gururunu da okşadı. Aşkta, en yanlış şeyler bile
>mantıklı gelir insana. Tabi balıklara da... Çünkü aşk,
>suyun içinde de aşktır.
>
>Derken, bizimkiler soğuk denizlere kavuştular. Fakat
>İnce, alışık değildi bu serin sulara ve hastalandı.
>Pulları dökülüyordu hergün ve gün geçtikçe daha da
>yavaşladı. Hatta durdu birgün. Atlantiğin ortasında.
>Ya döneceklerdi ve İnce kurtulacaktı. Ya da tek bedene
>düşeceklerdi. Çünkü herkesin Küba'ya kadar yüzecek
>nefesi kalmayabilir. Hele hastaysa. İri, Küba'ya
>gitmeyi seçmeden önce, biraz düşündü. O düşündüğü süre
>kadardı sevgisi, ki o da çok sayılmazdı. En başta
>sıkılan oydu köyün kıyısından. Demek aslında gitmek
>istiyordu İnce'sinin yanından. Ama bizimki bu durumu
>anlamadı. Ve onunla Küba'ya varmak için son çabalarla
>yüzdü. İnsan, sevdiğiyle geçen zamana doyamadığı kadar
>aşıktır. Balıklar da...
>
>'İki dakika daha beraber yüzmek, tek başına sağlığına
>kavuşmaktan iyidir' bile dedirtir aşk insana.
>Dedirttiği gibi İnce'ye. İki dakika kadar yüzdü ve
>öldü. Yukarı doğru çıkarken zayıf gövdesi,
>kılçıklarına kadar mutluydu ve gülüyordu. Koca bir
>balina onu yuttu, bunu da biliyordu. İri, tek kaldı
>ama, suyun ucunda Küba vardı. Var gücüyle yüzdü.
>İnce'yi unuttu. İnce'yi unuttuğu kötü oldu. Çünkü
>onlar birbirlerine 5 saniyede bir, nereye gittiklerini
>hatırlatıyorlardı ve şimdi 10 saniye geçmişti ve
>katiyen hatırlamıyordu. Ne İnce'yi, ne Küba'yı ne de
>adının İri olduğunu. İnsana adını başkaları
>hatırlatır, balıklara da...
>
>O yüzden kayboldu derin sularında Atlantiğin. Ve koca
>bir balina onu da yuttu. Fakat mucize bu ya, balinanın
>midesinde İnce'yi buldu. Meğer onları yutan aynı
>balinaymış, İnce ölmemişmiş, tam tersi midenin
>sıcaklığında dirilmişmiş. Ama oradan çıkarsa ölecek.
>İri de oradan giderse, nereye gittiğini ve adını
>unutucak. O yüzden, artık ikisi de buradalar. Ne fark
>eder. İnsana sevdiğinin yanı cennettir. Sevmeden
>hiçbir şeyin tadı olmadığını, bu hikayeyi bilen bütün
>balıklar bilir.
>
>Ya insanlar? ....

acizz_kul

İnsana adını başkaları
hatırlatır, balıklara da...

beyabim ALLAH razı olsun....cok güzeldi cidden...cok beğendim...

bera