rhodofer

Sümeyye Hatun İslam tarihinde ilk şehit olan kadın sahabi. Ünlü sahabi Ammar bin Yasir'in (radıyallahü anh) annesidir. Hazret-i Sümeyye, Ebu Cehl'in amcası Ebu Huzeyfe bin Mugire'nin cariyesiydi. Ebu Huzeyfe, yanında çalışan Yasir bin amir ile onu evlendirdi. Bu evlilikten Ammar radıyallahü anh doğdu. Bunun üzerine Ebu Huzeyfe, hazret-i Sümeyye'yi azad etti.

İlk Müslüman kadınlardan olan Sümeyye radıyallahü anha, kocası Yasir ile birlikte, imanlarından vazgeçmedikleri için, başta Mahzumoğulları olmak üzere, Kureyş müşriklerinin en ağır işkencelerine uğradılar. Fakat onlar imanlarından asla vazgeçmediler. Bütün bu sıkıntı ve işkencelere metanetle sabrettiler. Müşrikler onlara demir zırh giydirip altta kızgın kum, üstte yakıcı güneş arasında bıraktılar.

Bir gün Sümeyye Hatun, kocası Yasir, oğulları Ammar ve Abdullah'a Batha denilen yerde işkence yapılıyordu. Onların bu halini gören Peygamber efendimiz; “Sabredin, ey Yasir ailesi! Size vad edilen yer, sizin mükafatınız Cennet'tir.” buyurdu. Bir başka defasında da; “Allah'ım! Yasir ailesine rahmet et ve mağfiretini ihsan et.” diye dua buyurdu. Yasir rahmetullahi aleyh, işkencelere dayanamadı ve ilk erkek şehit oldu. Diğer taraftan Sümeyye Hatun da Ebu Cehl tarafından şehit edildi. Bu da ilk şehit hanım oldu.

Bedir Gazasında Ebu Cehl öldürüldüğü zaman, Peygamber efendimiz sallallahü aleyhi ve sellem, Ammar'a (radıyallahü anh); “Allahü teala annenin katilini öldürdü.” buyurdu.

rhodofer

İlk Şehit
"Ammâr bin Yâsir" der ki: Bir gün îmân etmeden,

Allah'ın Resûlü'ne gitmek geldi içimden.

O gün, “Resûlullah'ı bir göreyim” diyordum.

Huzûrunda müslümân olmayı istiyordum.

Gittiğimde "Süheyb"e rastladım oralarda.

Beni görüp sordu ki: (Ne yaparsın burada?)

Gâyemi söyleyince, o dedi ki: (Vallahi,

Aynen bu maksat ile gelmiş idim ben dahî.)

İkimiz berâberce girdik huzûrlarına.

Îmân edip, katıldık mü'minlerin safına.

Müşrikler haber aldı “Ammâr” îmân edince.

Çok ağır işkenceler yaptılar ona nice.

Derlerdi ki: (Allah'ı inkâr et, dön dîninden

Yalnız Lât ve Uzzâ'ya tap, kurtul elimizden.)

O da, her defâsında onları ederdi red.

Derdi ki: (Rabbim Allah, peygamberim Muhammed.)

Müşrikler, bu cevâba sinirlenerek yine,

Ağır taş koyarlardı göğsünün üzerine.

Bâzan kuyu içine, insâfsızca atarak,

Öldürmek isterlerdi onu suda boğarak.

Bir gün Resûlullah'ın gelerek huzûruna,

(Tâkatımız kalmadı) diye arz etti Ona.

Resûlullah üzülüp, buyurdu: (Sabrediniz!)

Sonra iki elini açıp Peygamberimiz,

Buyurdu ki: (Yâ Rabbî, Ammâr âilesinden,

Cehennem azâbını tattırma birine sen.)

Vâlidesi "Sümeyye", sonra babası "Yâser",

Ve kardeşi “Abdullah” hepsi îmân ettiler.

Müşrikler nasıl cefâ yaparlarsa “Ammâr”a,

Daha ziyâdesini yaparlardı bunlara.

Bunlara da (İslâmı inkâr edin!) derlerdi.

Onlar, her defâsında bunu reddederlerdi.

Derlerdi: (Derimizi yüzseniz de bizim siz,

Yine de bu husûsta dinlemeyiz sizi biz.

Ve hattâ dilim dilim bizi doğrasanız da,

Yine göremezsiniz bizi siz aranızda.)

Yine bir gün kâfirler, Yâser âilesine,

Dayanılmaz cefâlar edip o gün hepsine,

Hazret-i “Yâser” ile oğlu “Abdullah”ı hem,

Okla şehîd ederek verdiler büyük elem.

“Ebû Cehil” alçağı, "Sümeyye Hâtun"un da,

İple ayaklarını bağlayıp en sonunda,

İplerin uçlarını, iki ayrı deveye,

Bağlatıp, sürdü sonra, ters istikâmetlere.

Bu korkunç işkenceyle, vücûdu parçalanan,

“Sümeyye” hazretleri, "İlk şehîd" oldu o an.

Bunu, Resûlullah ve eshâbı öğrenince,

Daha sıklaştırdılar saflarını iyice.

Abdüllatif Uyan

adige

ne kadar güzel bi isimim olduğunun bir daha farkına fardım sayenizde allah razı olsun.
rabbim ilk şehidlerimizin imanı gibi güçlü,imanla donatsın hepizi.
kalbimizi imanla doldursun inşallah.
selam ve dua ile...AEO

rhodofer

Allah cümlemizden razı olsun.
Amin.

(( BeYDaNuR ))