Lokman Aşkın

Süraka bin Malik, Resulullah efendimizi takipten geri döndükten sonra Müslüman olmasını ve şahit olduğu olayları şöyle anlatır:

"Taif'ten Cirane'ye indiği sırada, Resulullah efendimizle buluştum. Müslümanlar; Resulullahın önünde, aralıklı olarak; birbirlerinin ardınca, takım takım gidiyorlardı. Ensardan, otuz-kırk kişilik bir süvari birliğinin arasına girince, onlar, mızraklarını bana dürtmeye ve, "Sen, ne istiyorsun?" demeye başladılar. Beni, tanımadılar.

Ben, Resulullah efendimizin sesimi işiteceği kadar, yanına yaklaştım. Hicret sırasında, Hz. Ebu Bekir'in, benim için yazmış olduğu emannameyi, iki parmağımın arasında tutarak kaldırdım, "Ya Resulallah! Bu, benim için yazdırdığın yazıdır! Ben, Süraka bin Malik'im" dedim. Bugün, verilen sözde durma ve sözü yerine getirme günüdür" buyurarak yanına yaklaşmama emir buyurdu.

Hemen, yanına yaklaştım ve Müslüman oldum. Resulullah efendimize soracağım bir şeyi, hatırlamaya çalıştımsa da, hatırlayamadım. Onun yerine başka bir meseleyi sual ettim:


- Ya Resulullah! Kendi develerim için doldurduğum havuzlarımın etrafını, yitik develer sararlar. Havuzumdan, onları da sularsam, bana ecir ve sevap var mı?

- Evet! Her susamış canlıyı sulamakta, ecir ve sevap vardır! buyurdu. Sonra bana bakarak, "Ey Süraka! Kisranın bileziklerini kollarında görür gibi oluyorum" buyurdu.

Ben, "Krallar kralı Kisra bin Hürmüz'ün mü?" diye hayretle sordum. Resulullah efendimiz "Evet, Kisranın!" buyurdu.

Aradan uzun zaman geçmişti. Hz. Ömer devrinde, ülkesi fethedilen Kisranın kürk ve bilezikleri Medine'ye getirilmişti. O sırada Hz. Süraka bin Malik de Medine'de idi. Hz. Ömer bu gümüş bilezikleri Süraka bin Malik'e verdi.

Süraka, bu bilezikleri bileğine takmış, çok geniş olduğu için, bilezikler dirseklerine kadar uzanmıştı. Süraka'nın bileğinde bu bilezikleri gören Hz. Ömer de buyurdu ki:

- Kisranın iki bileziğinin, Müdlicoğullarından biri olan Süraka bin Malik'in bileklerine takıldığı günü bize gösterdiği için, Allahü Tealaya şükürler olsun.

Hz. Süraka sonra bilezikleri çıkartıp cebine koydu. Resul-i ekremin seneler önce buyurduğu mübarek sözü hatırlayıp, bu mucize karşısında ağladı.

mütebessimm

O'nun (sallallahu teala aleyhi ve sellem) kendisi bir mucize zaten, yüregine saglık abim Allah razı olsun.