ekinoks

Şah nakşibent Hazretleri, birgün talebeleriyle kıra çıkmıştı. yolda bir nehrin üzerinden geçiyorlardı. nehir yeni yağan yağmurdan dolayı kabarıp coşuyordu ve bir çok ağacı kökünden söküp götürmüştü. Bahaüdin Hazretleri;
''Alaüttin Atla!" buyurdu. Alaüttin Attar hz kendini hemen nehrinb azgın sularının içine attı. sular alattini derhal yuttu. talebeler şaşkınlık içinde kalakalmıştı. korku ile karışık bir duyguydu. ancak hocalarına bu işin esrarlı tarafını soramıyorlardı. şeh talebeleriyle yoluna devam ederek kırlara doğru gezintisine devam etti. akşam üzeri tekrar köprünün başına geldikten sonra talebelerine;
"Biz kaç kişi idik bir eksiğmiz varmı." sordu. talebelerde
"bir kişi eksiğimiz var. oda sabahleyin buradan geçerken nehre atlamıştı." dediler. Şeh Nakşibent hz ellerini nehre uzatarak. Alaüttin gel dedi.
o sırada sabah leyin nehrin suların aatlayıp boğulan kişi çıkıp tekrar şeyhinin yanına geldi. nakşıbent hz ağzında şu okkalı sözler dökülür.

"Görüyorsunuz, nehir, kökü sağlam olmayan bütün ağaçları söküp götürdü. fakat Alaüttinin kökü sağlam olduğundan söküp götürmedi.

derdest

enteresan

benyabanci

bencede masalsı bi anlatımı var ..

Dilbeste

tasavvufî hikayeler genelde böyle olur ve hikayelerin amacı olaylardaki kerameti anlatmak değil nasihat vermektir.

nüktelivirgül

"asıla değil fasıla bakmak" lazım