![]() |
| | #1 |
| Üye Değil
Mesajlar: n/a
| [font=Comic Sans Ms] Bayezid-i Bistami, bir gün şöyle dedi: "Gençlik günlerimde şu dört şeyi yanlış bildiğimi sonradan anladım: Hakk!a istekli olduğumu sanırdım. Sonradan, asıl Hakk'ın bana istekli olduğunu farkettim. Bu yüzden, Kutsak Kitap'ta, "Allah onları sever, onlarda Allah'ı severler." buyururlar. Sevgi ve isteğin öncelikle Hak'tan gelkdiğine işaret edilir. Yine, "Allah onlardan razı oldu, onlarda Allah'tan razı oldular." ayetinde de, razılığın ilkin Hak'tan geldiği belirtilir. Önceden Hakk'ı zikrettiğimi zannederdim. Oysa anladım ki, Hakk beni zikredermiş. Benim anışım, O'nun bir belirtisiymiş. Çünkü anılanda O'dur, ana da. Beni zikrettiren de O'dur, Zikredilen de. Bu durumda bende kimim ? Benlik de ne oluyor? Başlkangıçta, nefsim için iyilik dilediğimi sanırdım. Sonra, nefsimin benim için kötülük dilediğini gördüm. Benim için iyilik isteyen Hak'tır. Önceleri, Hep Allah'a kavuşma yolunda çabalardım. Oysa hep O'nunlaymışım, bir de bunu anladım." |
| |
| Konu Araçları | |
| |