Lokman Aşkın

PERDE KALKARSA GÖRÜRÜZ, İNDİRİLİRSE GÖREMEYİZ

Ebu'l Hasan Harakani Hz.leri bir gece,

- Falan meydanda bu gece savaş yapılıyor. Şu kadar kişi öldü, şu kadar kişi yaralandı, demişti. Daha sonra, müridleri durumu araştırdıklarında, Ebu'l Hasan Hz.lerinin dediği gibi olduğu anlaşıldı. Fakat aynı gece, düşmanlar, Hazretin oğlunu öldürüp kapısının eşiğine atmışlardı. Bundan ise, onun hiç haberi olmamıştı.

Velayetin ince sırlarını kavramaktan yoksun olan hanımı, bu hadise üzerine:

- Şu adama ne demeli, bu kadar mesafe uzaklıkta cereyan eden bir olayı haber veriyor, ama oğlunun öldürülüp kapısına atıldığından hiç haberi olmuyor? demişti. Ebu'l Hasan hanımına şu cevabı vermişti.

- Evet hanım, doğru söylüyorsun, ama savaş meydanını gördüğümüz zaman, aradaki perde kaldırılmıştı. Oğlumuzu katlettikleri zaman ise, perde inmişti.
Biz, perde kalkarsa, en uzak yerleri görürüz. Perde inerse, ayağımızın dibini bile göremeyiz.

***
Hz. Yakup'dan sorulmuş ki: "Ne için Mısır'dan gelen gömleğin kokusunu hissettin de, yakınında bulunan Ken'an kuyusundaki Yusuf'u görmedin?"

Cevaben demiş ki:

- Bizim halimiz şimşekler gibidir. Bazen görünür, bazen saklanır. Bazı vakit olur ki, en yüksek mevkide oturup her tarafı görüyoruz gibi oluruz. Bazı vakitte de ayağımızın üstünü göremiyoruz.

Elhasıl: İnsan, her ne kadar fâil-i muhtar ise de, fakat "ve mâ teşâune illâ en yeşâallah" sırrınca, meşiet-i ilâhî asıldır. Kader hakimdir. Meşiet-i ilahiyye,' meşiet-i insaniyeyi geri verir. "İza câel-kader amiyel basar" hükmünü icra eder. Kader söylese, iktidarı beşer konuşmaz, ihtiyar-ı cüz'î susar. (Mektubat)