Lokman Aşkın

Velilerin büyüklerinden Maruf-u Kerhi (Ölümü 815) bir gün öğrencileriyle birlikte Dicle nehrinin kenarında sohbet ederken uzaktan bir sandalın yaklaştığını gördüler. İçerde bir grup insan sazlı sözlü eğleniyor, taşkınlık yapıyorlardı. Marufun talebelerinden birisi dedi ki:
"Hocam bu gafillere beddua edin de bir daha böyle taşkınlıklar yapmasınlar. Çevreyi rahatsız etmesinler, insanlara kötü örnek olmasınlar."
-Marufu Kerhi Hazretleri ellerini kaldırdı ve şöyle dua etti:
"Ya Rabbi! Senin gücün sonsuzdur. Sen şu kullarını dünyada sevindikleri gibi ahirette de sevindir.
Onları affet, cennetine koy, günahlarını sevaba tebdil eyle."
Talebeler hocalarının bu niyazı karşısında şaşırıp birbirlerine baktılar, içlerinden birisi merakını gizleyemeyip sordu:
'Efendim onlara beddua etmenizi istedik, siz dua ettiniz. Bunun hikmeti nedir?"
Maruf-u Kerhi cevap verdi:
"Evlatlarım. Şayet Yüce Yaratıcı onları sonsuz merhametiyle affedip cennetine koyarsa bunda bizim bir zararımız, bir kaybımız olur mu?"

elifrize

Allah razi olsun.Gercekten dua varken kötülere karsi beddua edecegimize dua etsek ne kadar da güzel yine hos görü niye iyi niyet yine güzel ahlak cikiyor.Peygamber efendimizin ahlaki cikiyor.