JÜLİDE NAZIM

BİZ BU NİMETLERİ HAK EDİYOR MUYUZ?
Hocanın biri her zamanki gibi yemeğini yemeye inmiş ve akabinde de cuma namazına gidecekti.Çalışmakta olduğum kuruma yeni gelmiş,oldukça sevecen,nazik olan garson kardeşimiz yemeğini yemiş olarak gelip karşıma oturdular.Buyurun dedim."Hocam size bi rşey sorabilir miyim?dedi.
"Estağirullah"dedim,şaka yollu da,"ZOR OLMASIN"diyede ekledim.
"Hocam,sahabe efendilerimize bakıyorum nelere katlanmışlar.Hele bir de boykot hadisesi varya,nasıl tam üç yıl o şartlara katlanmışlar?Onların o haline bakıyorum,bir de bizim şu an ki halimize,sonra diyorum ki bize vardiğin bu nimetleri biz hakkettik mi ki böyle muamelede bulunuyorsun?"
Ne dersin?
Ben de acizene ,"biz hak etme penceresinden bakarsak neyi hak ediyoruz ki?"dedim."Herşey sadece O'nun lütuf ve kereminden"dedim. "Sonra herkesin imtihanı farklı şekillerde olur.Büyük insanlar büyükşeylerle imtihan olurlar makamları da ona göre yüksek olur.Biz de aslında bugün muhtelif seviyede imtihan ve zorluklara muhatap oluyoruz.Önemli olan herkesin karşı karşıya kaldığı imtihanlardaki durumu"dedim.
O da ikna olduğunu söyleyerek müsaade istedi ve ayrıldı.
Tabi ben şaşırmıştım işin doğrusu,bu konumdaki bir kardeşimizden böyle bir soru ve böyle bir misal gelmesine.
Zira işaret edilen siyerden bu kesit,büyüklüğünün zıddına maalesef çok bilinmeyen hatta siyerle ilgili eserlerde bir kaç satılra geçiştirilen hadise.Halbuki tam üç yıl çok ciddi bir imtihandı o ilk inanlar için.
Mekke döneminin en tahammülü zor vakalarınan biri idi.O ilklerin;maruz kaldığı o insafsız muameleri;çoluk çocuk,yaşlı genç,Şi'bi Ebu Talip denen o yerde yaşananlar.HÜZÜN SARDI BEN İ VE DALDIM GİTTİM."NE BÜYÜKLERDİ ONLAR" DİYE.

karakan

Göktan

ne diyelim inş. bişeyler hakedenlerden oluruz.