Denizlerinmahkumu

Gana'dan bursla gelmişti Ankara'ya,ilk tanıştığımız yer yurt kantini oldu,sonra odalarımıza taşıdık derin sohbetleri,derken sabahın ilk ışıkları yanıp yıldızlar sönünce bizim sohbetin bitmeyeceğini anlar öyle ayrılırdık.
O yıl savaş çıktı Bosna'da...Sohbetler artık acı doluydu,gözyaşı doluydu.Sohbetlere artık yurt odalarında devam edemezdik...Fazla uzatmayayım,fazla da kurcalamayayım!Size arkadaşım Gazi Muhammed'e yazdığım 93 tarihli şiirimi takdim edeyim.Pek şiir yeteneğim yok ama iyi bir okuyucuyumdur.Es-Selamu...
Vatan

Ganalı Muhammed'e

Zamanı dondurmuşlar buz gibi karanlık bir odada,
Vakit, vaktinden habersiz yaşıyor bu şehirde.
Herşey donmuş; Ümitler, gözyaşları ve bir annenin ağıtları da
Yaşlı gözlerle gülümseyenler çoktur bu şehirde.

Donmuş fikirler, donuk insanlar ve donuk ruhlar
Bir yarasa gibi gözlerin görmediği geceyi bekler

Başkaldırdık karanlıklara, asi olduk çağa,
Nerede! Derin uykular uyumak gece yarısı
Karanlıklar yok artık, herşey kırmızı bir kana
Yorgan gibi bürünmüş yatıyor şimdi Bosna'da.

Bedenimizdeki kanın rengine boyansa dünya
Kızıl bir ufuk diye gitsem bahtsız Bosna'ya.

Dudaklardan düşmeyen bir zafer şarkısı var
Ağıtlara karışmış ezgilerde, bu garip şehirde
Vahşete alkış tutsun maymun soylu dünya
Bosna'da Darwinleri korkutacak ölüm var.

Ölüm; bir zafer işareti gibi gelir cepheden
Sessizlik; bir zafer şarkısıdır Bosna-Hersek'ten.

Karanfiller ağlar, yaşmağı alınmış bir hanım kız
Rencide edilmiş gururuyla, yaşamak istemez artık
Azerbaycan'da, Bosna'da ve meçhullerde aksa da kanımız
Biz bu tarihi, asırlarca, al al kanımızla yazdık!

Kızıl güller açar, şehit yatağı vatan topraklarında
Gülistan diye geziniriz bir gün, Azerbaycan'da, Bosna'da...

27.07.1993