|
14-10-2007, 17:02
| #1 |
| Teğmen Katılım Tarihi: May 2007
Mesajlar: 350
|  Sen Olsaydınn  Kelimelerim olsaydın.. Yüklemle yakınlaşıp vurguya müsait olanlardan.. Her okuyuşta ayrı bir tondan dile gelen.. RÜYA nın en öksüz kalan kısmında boğazda biriken kurulukla birlikte, aksine hiç uyanmadan, şefkatli bir el misali uzansaydın kahverengi saçlara.. Yüzün her zamankinden daha mavi. Sesin her zamankinden daha sonsuz. Yıldız kaymayan bir gecede "küçük yıldızın son baladı"nı okusaydın mesela.. Eksik kalsaydım .. Eksikliğim olsaydın.. olmayan ellerimin çizgileri avucundaki çizgilerle buluşsaydı.. En olmadık zamanlarda… FİKRİN FİKRİM olsaydı… Avuçlarıma düşen sayısını bilmediğim kadar SU DAMLA'sı vardı.. Her düşen damla avucumda olmayan o çizgiden akar ve bulurdu yolunu.. Çocuklar birer su damlası gibi ilk düştükleri avucu unutmazlar.. Ve ben sorgulamam damlanın nerden düştüğünü ! ! Lakin , avucuma düşen İKİ su damlası senden olsaydı.. Yüzünü yüzünden alan o iki mavi göz , gecenin bi yarısı anneanneye gitmek istemeyen o inatçı ses, avuçlarımla buluşsaydı… Ayrılık insanın içini dökmekten vazgeçmesiymiş.. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözyaşlarını birer damla düş kırıklığıyla toplamasıymış.. Ne yollara dökülen gözyaşlarının hesabını yaptım.. Ne hayal kırıklarımın haddini, hesabını.. Hesapları şaşırıp eksiye düştüğüm anlarda ya da birden fazla çözümü olan bir problemin ortasında iki kere iki'nin dört etmesi kadar net bir açıklamayla belirseydin karşımda.. Dörtten iki çıkmıyorsa eğer ikiden dördü çıkarmanın hesabını yapsaydık ilkokul çocuğu muzurluğuyla.. Ya da sürekli suyla dolan havuzun boşalan kısmını gördüğümüz anda, ani bir hamleyle, yaşadıklarımızla kapasaydık… Su da sen olsaydın… Yaşadıklarımda… Uzun gece sohbetlerinde tükenmeyen sesinle şiirler okurdun… Sesinle buluştuğum andan itibaren aynı mısrayı tekrarlardım içimden. " Sesinde ne var biliyor musun? Söyleyemediğim sözcükler var! Küçücük şeyler belki, ama Günün bu saatinde anıt gibi dururlar…"  |
 |
|
14-10-2007, 17:24
| #2 |
| Yüzbaşı Katılım Tarihi: Sep 2007 Yaş: 21
Mesajlar: 791
| Ynt: S€n oLs@yDıNN şiir çok güzel de.. " Sesinde ne var biliyor musun? Söyleyemediğim sözcükler var! Küçücük şeyler belki, ama Günün bu saatinde anıt gibi dururlar…" bu son kıtasını anlamadım.. yani çözemedim :-[ |
| |
 |
| Konu Araçları | |
| |
