|
08-03-2008, 17:00
| #1 |
| Teğmen Katılım Tarihi: Jan 2008 Yaş: 18
Mesajlar: 210
|  Şehitlerimize  Şehitlerimize gökten bir yıldız düştü toprağa rüzgarda savrulan bir yaprak gibi gözleri parıldıyordu güneşin ve pişmanlık içinde kayboluyordu göğsünden süzülen kar çiçeklerinin gece ateşi kor gibi yakıyor hasretle titreyen gönülleri ay suskun duruyordu denize yalancı baharlar örseliyordu bedenlerde açılan siperleri türküler söyleniyor bir yürekten kurşunlar yağıyordu barikatlara izin vermiyordu asi dolunay kırılıyordu gül goncaları dumanlar içinde kayboluyordu vuslat sol yanımda bir sessizlik gizleniyor annemin mektubunda ağlıyordu kızım hain bir düşman saldırısında kollarımda can veriyordu arkadaşım susuyor ve tekrar doğruluyordum sırtımda taşıyorum ayrılık acısını boğazıma takılırken dağ çığlıkları ağaçlara yaslıyordum ağrıyan yanımı ve gözlerim doluyordu her tetikte alnından öpüyordum can yoldaşımı hıçkırıklara boğuluyor dar geçitler tüfeğimin namlusunu incitirken rüzgar yumruğum kanıyordu dik yamaçlarda sessizlik bir çığ gibi büyürken tenimde kül yağıyordu parçalanan şakağıma çocukluk anıları avutuldu en büyük hayalimdi asker olmak babam yaşadıklarını anlatırdı bir istek düğümlenirdi gözlerime sıcak bir duygu yüreğimi sarardı şarapnel parçaları dağladı sözleri havan topu misali baktı saçlarıma uzan dedi titrek bir ses tonuyla yaprakların arasındaydı hain pusu gece gizliyordu mertçe çatışmaları aşka susamış gibi bekliyordum sabahı karanlık izin vermiyordu güneş doğumuna secde eder gibi adamıştım toprağa alnımı içimde fırtınalar kopartan bu duygu neydi şimdi anlıyordum anne Vatan sevgisiydi tarihimde yatıyordu kahramanlıklarım içerken şahadet şerbetini tek bir solukta nefes gibi doluyordu yüreğime sancısı geçmişim yarınlarımdan umutluydu beni gelecekte soran oğullarıma... |
 |
|
08-03-2008, 17:12
| #2 |
| Ayın Üyesi Katılım Tarihi: Dec 2007
Mesajlar: 1,443
| Bu nasıl duygu ki, bütün duygulardan gür, Arınmış benliğim, yer çekiminden özgür! Uhrevi ezgiler içinde eriyorum; Bir tüy gibi hafif, kendimden geçiyorum. Bir huşu mudur bu? Huşunun da ötesi; Yükseliyor ruhumda sessizliğin sesi. Bir şahlanış mı, bir hüzün mu, tanımı zor, Donan gözyaşlarım yüreğime akıyor. Burası Conkbayır, Anafarta, Sulva mı? Şura Kabatepe, Arıburnu Tuzla mı? Vatan tanımının yapıldığı yerleri, Galip ve mağlupların şanlı askerleri; Zafer ve yenilgiye destan sunuyorlar, Şimdi birbiriyle barışık uyuyorlar. Bu rüya değil ki sığmasın bir tabire, Düşündüm; boşu boşuna Anıtkabir’e, Toprak taşımışlar yurdun dört bir yanından, Bir parça bulunsun diye can ve kanından! Gördüm, inandım ve kokladım doyasıya, Vatan niyetiyle yüce Kurtarıcı’ya. Oysa yeterdi buradan bir avuç toprak; Atamız’a olsun diye ebedi yatak! Şehitler çiçeğe durmuş Gelibolu’da; Burcu burcu kokar bütün Anadolu’da. |
| |
 |
| Konu Araçları | |
| |
