|
11-06-2008, 14:34
| #1 |
| Üye Değil
Mesajlar: n/a
|  hüzün ile söyleşi!!! Elleri titriyordu, dokundum, soğuktu, Yüreği bir kuş kafesinde sanki, Çırpınıyordu, ay ışığında ürkekti, Ve ağlıyordu dününe, Etekleri savruluyordu zemheriyle, Ne gizemliydi ........ Konuşmuyordu hayallerini,  du, Dönüyordu başı ve düşüyordu yalnızlık, Bu yürek seni fazla anlatamazdı ......, Biliyordum ve susuyordum, Gül kurusu yüreğini savuruyordu rüzgarlar, Hazanlar yaklaşıyordu, gizemleriyle, Kal diyemedim mevsimlere ve sana ........ Uçup gittin yarınlara. Sev diyemedim ......., Ne kahır yüklüydün, Ben fazla gelirdim sana. Bir zamanlar iklimimdeydin O günlerin ne de gizemliydi, Ne gizemliydi ........? Gece trenlerine verdim yarınlarıyla, Alıp gitti kurumlu Ankara sokaklarına, Yüreklerde açan çiçeğim, Görmesem de seni, Gün kararsa da volkanlar patlasa da, Ömrümü verdim sana, Anlayamadın mı? Ne gizemliydi ........ alıntı |
 |
 |
| Konu Araçları | |
| |
