|
13-08-2008, 17:20
| #1 |
| Onbaşı Katılım Tarihi: Jul 2008 Yaş: 18
Mesajlar: 81
|  Griya...  Bir yürekten bir kurban yeter griya ! kirpiklerime verdirdiğim binlerce yeminden sonra ağız dolusu ağlayasım var sana encâmın adını içirmişken geceye savurma ruhsâreni öyle "aşk"ada mı sızın yok senin alaborayım ben bu gidişe gemileri yakmalıyım evvela yoksa yas tutuyor yelkenlerim griya ! hıncım dişlerimden arta kalan bir kahkaha tebessümlerimi kışlık uykulara verdim her yer korku-revân "aşk-ı yel" öncesi sensizlik olmalı bu bense gürültülü bir intihar seçiyorum kendime kentin yıkık kaldırımlarında sokak köpeklerine veriyorum son bakışlarımı işte bu yüzden gözlerinden kayarken mezarımı iyi belle griya ! Filikalarından acılar sızan bir okyanus gecesi Miladıma yetişmeden düştü kanatlarım Toplamaya çağırma kaptanları Gemiler yürüsün bırak Sensizlik almış yürümüş nasılsa bak Sulh değil bakışların ki bilirim El etsemde durmazsın artık Ben kahrı boca ettim namluma Bundan ötesi bir sensizlik mevsimi Perdeleri çekmem boşuna ne var ki içimdesin griya ! Yapraklar bile terk-i diyarken ben nasıl yaslanırım gövdesine yalnızlığın.. oda korkuyor kalabalığımdan bak oysa bırakmalıydın beni tâ en başında ölümlerden ölüm beğenirken ve değerken perçemime "sen"sizliğin şemi tutuşmalıydı nefesim saçlarının tozunda sen gelip "gül" olmadan griya ! Kehribar rengi tozlu bir dünyanın buğulu yollarından gelmiştim sana yoktun.. kan kızılı tepelerden aşağı yalnızlığımı bırakıyorum şimdi olsun bir yankı ses kalıyor ardımda bu kez bir yankı ses ismim yankılansın avuçlarında diye yoksa sana kanayan'ken kesilen parmakları bile kıskanır oldum griya ! M.Toyga...+2 |
 |
 |
| Konu Araçları | |
| |
