ilk yağmur damlaları toprağa düştüğünde;
bir güzel koku sarar ya her yanı,
işte o an kurcalatır sana eski hatıralarını.
o usulca yağarken düşünürsün geçmiş zamanı
umutlu veya umutsuz yasadığın yılları
yanarsın boş gecen yıllara susarsın sonra
yağmur gibi yağar gözyaşları dudaklarına…
ardından gökkuşağı doğar da yağmurdan sonra
bir güzellik sarar ya etrafı
bir mutluluk hissi sarar insanı
işte o an dindirirsin gözyaşlarını

ardından güneş doğar yağmur diner
arkasında ıslak sokaklar çağlayan pınarlar bırakır.
sende kendini ona benzetirsin
ne kadar kızsanda o kadar seversin
o bildiği gibi yağmış dinmiş gitmiştir artık
bütün güzellikleri yaşatmıştır sana kısa zamanda
daha etkisinden kurtulmadan o seni bırakıp
başka yerlerde başka insanların hayatına akmıştır

bir daha beklersin yağmasını
onla yaşamışsındır en güzel anı
ama yağan hiç bir yağmur o değildir artık
bir garip olmuştur yağmur
bu tanıdığın ilk yağmur olmaz
ve hiç bir yağmur vermez o tadı
çünkü o dur ilk göz ağrısı
ve hiç bir yağmur geri getirmez sana bir daha O ANI......
o zaman çıkar ortaya
hayattaki ilklerin ANLAMI……!