Ahmet Uluçay’ın bu ilk uzun metraj filminde, 1960’lı yıllarda Anadolu’nun bir köyünde yaşamakta olan iki çocuğun evlerinin ahırında sinema projeksiyon makinesi yapmaya çalışmaları konu ediliyor.

Filmin Künyesi
Yönetmen: Ahmet Uluçay
Senaryo: Ahmet Uluçay
Genel Yapım Sorumlusu: Ezel Akay
Görüntü Yönetmeni: İlker Berke
Müzik: Ender Akay, Alper Tunga Demirel
Kurgu: Mustafa Preşeva, Senad Preşeva
Yapımcı: Serdar Tahiroğlu, Diloy Gülün
Yapım: 2003, (İFR) Türkiye
Süre: 116 dk.
Dağıtım: UIP

Oyuncular
İsmail Hakkı Taslak (Recep)
Kadir Kaymaz (Mehmet)
Gülayşe Erkoç (Nezihe)
Boncuk Yılmaz (Nihal)
Hasbiye Günay (Güler)
Mustafa Çoban (Karpuzcu Kemal)
Fizuli Caferov (Deli Ömer)
Ahmet Uluçay (Berber)
Aysel Yılmaz (Recep’in Anası)

Filmin Öyküsü
Recep ve Mehmet yazları, köylerinin yakınındaki yaz mevsiminde yakınlardaki Tavşanlı kasabasında çıraklık yapmakta olan iki köylü çocuğudur. Recep bir karpuz satıcısının, Mehmet ise bir berberin yanında çıraklık yapmaktadır. Her ikisi de sinemaya delicesine tutkundur. Bu tutkunun bir sonucu olarak geceleri köydeki evlerinin terkedilmiş ahırında bir yandan derme-çatma bir film projeksiyon makinası yapmaya çalışırken, diğer yandan da hayatlarını tümden değiştirecek olan rejisörlük hayalleri kurmaktadırlar. Köyün delisi Deli Ömer de çocukların bu sinema sevdasının tek tanığı ve destekçisidir.
Onların bu konudaki uğraşlarını kimse ciddiye almaz: Ne kasabadaki fotoğrafçı, ne aileleri, ne de kasabadaki sinema salonunun sahibi… Fakir köylü çocuklarıdır onlar ve böyle şeylerle vakit geçirmeyerek vakitlerini daha faydalı uğraşlar için harcamalıdırlar.

‘Gımıldak’
Köylülerin çok büyük bir kısmının ilk defa tanıklık ettiği film gösterimine, tüm dünyada “sinema”, “cinema”, “kino” sözcüklerini birebir karşılayan ve “hareketli” anlamına gelen komik bir isim takılır; köyde de sinemanın adı, “Gımıldak” olur..

‘Karpuz kabuğundan gemiler yapmak’=‘Olmayacak şeylere umut bağlamak’

‘Karpuz Kabuğundan Gemiler Yapmak’ öykünün kahramanlarından biri olan Karpuzcu Kemal’in, ‘olmayacak şeylere umut bağlamak’ anlamında kullandığı ve kendi uydurduğu bir deyim.