|
12-02-2008, 14:20
| #1 |
| Üye Değil
Mesajlar: n/a
|  Başörtülü Olma Suçu Üzerine Bir Kabus Aynada başörtüsünü bağladı, Sonra her zamanki saatinde okula gitmek için evden dışarı çıktı. Önce hiçbir olağanüstülük fark etmedi. Ama biraz sonra yürüdüğü yollarda kendinden başka hiçbir başörtülünün olmadığına dikkat etti. Tam bu sırada başı açık bir kadının kin dolu bakışlarla gözlerini başörtüsüne diktiğini fark etti. Önce hiçbir anlam veremedi, gayri ihtiyari nefret dolu bakışa gülümsemeyle karşılık verdi. Tedirginliği gittikçe artıyordu, Bu duygusunu bastırmak için kendi kendine dün akşam izlediğim tartışma programlarının etkisinde kaldım yine diye geçirdi. Ama o da ne! Tam içindeki sesi doğrulamak üzereyken bir ses duydu! Hey sen! Sana diyorum duymuyor musun bohça kafa!.. Korkuyla irkildi!. Arkasına döndü. Saçları epeyce ağarmış yaşlıca bir kadındı bağıran. “Ne cüret bu şekilde sokağa çıkarsın! Haberin yok mu, senin gibi lahana kafalara sokağa çıkma yasağı getirildi. Artık evinizden dışarı adımınızı atamayacaksını z! Okul, Hastane, Postane,Berber, Market Hiç Hiçbirine gitmek için bile dışarı çıkamayacaksınız! Geberseniz de cenazeniz başörtüsü kontrolü yapıldıktan sonra kamu görevlisi, sanal laikçi yurttaşlar tarafından gömülecek! Çabuk dön evine!. Daha fazla görüntü kirliliği yaratma!.Yoksa, Sanal Başörtülü Avcısı Yurttaşları çağırırım. Kadına şaşkınlıkla baktı. “Galiba başörtülü bayanlara duyduğu nefret onu paranoyak yapmış “diye geçirdi içinden, Her zaman ki verilen tepkilerden biri diyerek omuz silkdi. Umursamaz ve bıkkın bir tavırla yürümeye devam etti. Fakat, kadın arkasından bağırmaya devam ediyor, hatta yurttaşlarını kendisini tartaklamaya ve derdest etmeye teşvik için feryat ediyordu. Bu sefer içindeki ses endişe ve tedirginliğin ötesinde korkması gerektiğini söylemeye başladı. Galiba, akşamdan sabaha kadar olağanüstü şeyler olmuştu ve o bu gelişmelerden habersizdi. Sonra arkasındaki ayak seslerinin çoğaldığını duydu, Ürkek bir tavırla arkasına baktı, Büyücek bir kalabalık hızla ona doğru yaklaşıyordu. Kalabalık yaklaştıkça homurtular iyiden iyiye işitilmeye, homurtular bağırtıya dönüşmeye başlamıştı. Yakalayın şu mürteciyi! Sizin gibileri istemiyoruz Oligarşik Cumhuriyetimizde! Kahrolsun sıkma başlar! Benim gibi olmayan benden değildir! Şeraitçilere ölüm! Kahrolsun Şeriat! Vurun Sıkma Başa! Vurun Lahana Kafaya! Vurun Ayağı Çarıklıya! Vurun! Vurun! Gözleri korkuyla faltaşı gibi açıldı. Tüm gücüyle koşmaya başladı. Kulakları uğulduyor, başı dönüyordu. Nasıl ve ne kadar koştuğunu bilmeden ara sokaklara daldı. Soluğunun kesildiğini hissetti, durdu. Galiba, kurtuldum diye düşünürken karşıdan motosikletli, baştan aşağı siyah üniformalı, formalarının üzerinde “Başörtülü Avcısı Yurttaş Polis” yazan 5 kişinin motorlarını üzerine doğru sürdüğünü gördü! Büyük bir çığlıkla tekrar koşmaya başladı. Koştu, koştu, koştu. Ta ki artık koşacak yeri kalmayıncaya kadar. İki koldan da sıkıştırılmıştı. Bir taraf da “Oligarşik Cumhuriyetin sahibi Yurttaşlar”, diğer tarafta “Başörtülü Avcısı Yurttaş Polisler ” vardı. Durdu! Yaşlı kadın kalabalığın en önünde koşuyordu. Ona baktı, yüzünü acı, şaşkınlık ve hüzün kaplamıştı! Birden müthiş bir feryat duyuldu! ALLAHIM! ALLAHIM! ALLAHIM YARDIM ET!!!! YARDIM ET!!! YARDIM ET!!! Yatağında kan ter içinde uyandığında hala dudakları ALLAHIM! ALLAHIM! ALLAHIM YARDIM ET!!!! YARDIM ET!!! YARDIM ET!!! Diye mırıldanıyordu. Gözlerini açmaya cesaret edemiyordu. Yaşadıkları o kadar gerçekti ki!. Tedirginlikle gözlerini açtı, önce ortalığı kolaçan etti. Sonra gördüklerinin bir KABUS olduğuna ikna olunca yavaşça yatağından kalktı. İsteksizce banyoya gitti, aynaya baktı. Yüzünden hala yaşadığı gecenin dehşeti okunuyordu. Güven duyma ihtiyacıyla, odaya koştu. Cep telefonundan aradığı babasının numarasıydı. Babası endişeyle telefonu açtı. “İyimisin kızım? Sesin kötü geliyor. Hem saat daha erken neden bu saatte aradın.” “Yok bi şeyim diye mırıldandı”. Sonra sesi titredi. Sessizce KABUSUNU anlattı. Babası tüm müşfikliğiyle onu uzaktan da olsa teselli etmeye çalıştı. Sonra , Onun her babasıyla konuşmasında telefonu kapatırken söylediği ve Babasının da her seferinde “siz gençlik bu uydurma cümleleri nereden buluyorsunuz” diye kızdığı cümleyi babası ona sevgi ve endişeyle söyledi “ Kendine dikkat et, canım kızım” . Sonra aceleyle ekledi. ALLAHA EMANET OL! NOT: BİR KURGU OLAN BU RÜYA ÜNİVERSİTEDE EĞİTİM GÖREN BAŞÖRTÜLÜ BİRÇOK GENÇ KIZIN KİMBİLİR BELKİ DE ZAMAN ZAMAN GÖRDÜĞÜ KABUSLARDAN BİRİDİR. MAHALLE BASKISI İDDİALARI, YERSİZ VEHİM VE KORKU SENARYOLARIYLA HERKESİ KENDİLERİ GİBİ TEK TİPLEŞTİRMEYE ÇALIŞAN OLİGARŞİK, BASKICI, DESPOT AZINLIĞA İTHAFTIR! KENDİLERİNİN VEHMETTİĞİ KORKU VE ENDİŞELERİ ÖTEKİNİN YILLARDIR HİSSETTİĞİ, ÖTEKİNİN YILLARDIR İÇİNDE NE KADAR ACI VE KORKULARI BİRİKTİRDİĞİNDEN HABERSİZ VE DUYARSIZ AZINLIĞA! |
 |
|
12-02-2008, 14:36
| #2 |
| Üye Değil
Mesajlar: n/a
| ne kadar islamın önünde durmaya çalışsalarda Rabbim onlara izin vermeyecek. en yakın zamanda bütün sorunlar O'nun izniyle düzelecek inş.ama o güne kadar Rabbim bütün dayatmalar karşısında bize dayanma gücü versin. |
| |
|
12-02-2008, 15:17
| #3 |
| Onbaşı Katılım Tarihi: Dec 2007
Mesajlar: 30
| Amin kardeşim. Allahu teala her şeye kadirdir. O bir şeye ol dediği zaman oluverendir. Allah u teala en kısa zamanda bu konularda yanlış düşünenleri ıslah eylesin... Çok istiyorum onların da doğru yolu görmelerini... Allah hepimizin yar ve yardımcısı olsun... |
| |
 |
| Konu Araçları | |
| |
